Team | Foto's '07-'08 | Foto's '06-'07 | Stand | Uitslagen | Ronde 1 | 2 | 3 | 4 |



Homburg Apeldoorn Bekerteam


 

Homburg - Kennemer Combinatie: 1,5 - 2,5

Door Roeland Pruijssers

Op dinsdagavond 18 maart is Homburg Apeldoorn uitgeschakeld in de bekercompetitie. Dit mag als een verrassing gelden, aangezien de in de 2e klasse spelende Kennemer Combinatie op rating de mindere was. Na de loting waren de indelingen als volgt:

1. Rob Bertholee   - Roeland Pruijssers
2. Sjef Rijnaarts  - Pieter Roggeveen
3. Daan in 't Veld - Stefan Kuipers
4. Tom Meurs       - Rob Duijn

Het was vanaf het begin al spannend. Ikzelf kreeg een geinig variantje op het bord afkomstig uit het vierpaardenspel, waarbij wit zijn loperpaar opgeeft voor wat actie tegen de zwarte koning. Sjef maakte in het Spaans met wit een bekende omdraaifout, waarna zwart het loperpaar kon veroveren. Sjef probeerde toen druk op te voeren in het centrum. Op bord 3 kwam er direct een explosie van zetten uit de beide heren. Wat bleek: deze zetten hadden ze al eerder tegen elkaar gespeeld. Er kwam een Svesjnikov op het bord (wat beide heren ook spelen of gespeeld hebben met zwart), waarna op de 24e zet ongeveer nagedacht ging worden. Zwart had een pion geofferd voor het loperpaar en tegenspel naar de witte koning, waarbij wit druk probeerde uit te oefenen over de a-lijn. Een tweesnijdige stelling.

Bord 4 was het rustigst van allen. Het was een Caro Kann met 4...Lf5 waarna ook een stuk of 15 zetten theorie gespeeld werd en er typisch met de stukken gemanoeuvreerd werd. Stefan begon halverwege de tijdscontrole in moeilijkheden te komen. Wit kreeg erg veel druk over de a-lijn en Stefans zwarte dame werd teruggeschopt naar f7. Echter na een afwikkeling, kreeg Stefan opeens een enorme aanval tegen de witte koning. Ikzelf had vertrouwen gekregen in mijn stelling, nadat ik had gezien dat mijn aangeboden torenoffer vergiftigd was. Mijn tegenstander pakte het niet en ruilde een paar paarden af, maar miste in een zeer ingewikkelde stelling de gelijkmaker, waarna ik een initiatief kreeg tegen de witte koning. Hij werd gedwongen een pion te geven en na wat onnauwkeurigheidjes van mijn tegenstander stond ik een volle pion voor zonder enig tegenspel, waarbij ik ook nog eens het loperpaar had.

Sjef had een minder prettige stelling. Hij had geprobeerd met wit het centrum dicht te houden, maar met een welgeplaatste f5 van zwart, begon zijn stelling er wat fragiel uit te zien en op een gegeven moment leek de zwarte aanval te sterk te worden.

Tom was ook riskant bezig. Hij gooide met b4 zijn eigen koningsstelling open in de hoop het de zwarte koning nog moeilijker te maken. De witte velden werden met de witte c5 verwaarloosd en Tom zag zijn pionoffer naar de koning zonder enige echte compensatie in de doos verdwijnen.

Ondertussen had ik mijn partij gewonnen. In het eindspel speelde ik wat nonchalant waardoor wit tegenspel kreeg. Maar uiteindelijk miste mijn tegenstander een matnetje waardoor ik de partij naar me toe kon trekken. Zeer interessant, al zeg ik het zelf! Ik heb er een hele dag aan besteed om het te analyseren en het was zeer boeiend! Analyse is bijgevoegd.

We stonden dus met 1-0 voor, maar ik was niet zo zeker van de rest. Mijn tegenstander vroeg mij te analyseren, maar ik had daarover mijn twijfels, omdat ik dacht dat het 2-2 zou worden waarna er gesnelschaakt werd. Maar met het voornemen mijn concentratie niet teveel zou laten afnemen heb ik toegezegd.

Sjef kwam niet veel later naar buiten met het bericht dat hij verloren had. Dat was ingecalculeerd. De zwarte aanval was nog aan de gang geweest met een kwaliteit voor toen ik de deur uit liep. Het was 1-1 nu en ik hoorde daarna vlagen van berichten over de andere twee partijen. Stefan had een loper voor twee pionnen, maar in het eindspel had hij de verkeerde loper, waardoor de witte remise kansen erg groot waren. Op een gegeven ogenblik hoorde ik zoiets dat Tom een toren tegen de zwarte dame had weten te ruilen. Oh, nou dat klonk goed. Later hoorde ik weer dat zwart daar wel weer een stuk en een pion voor terug had. Oké, dat was weer minder goed. En even later werd het duidelijk toen Rob Duijn naar buiten kwam met een zegevierend gebaar dat hij gewonnen had en Daan het wel remise zou houden. Ik hoorde meer geruchten over de remise-uitslag en even later werden de woorden geroepen waar ik zo bang voor was: 'Het is remise!' Waarna ik automatisch dacht: 'Shit, we hebben verloren'!

Uiteraard was ik wat verslagen, maar ik dacht al gauw: 'Hé, always look on the bright side'. Die gedachte werd nog eens onderstreept door Stefan die na afloop met een knipoog zei: 'Tja, nu kunnen we ons mooi volledig op de competitie richten!'

    Homburg Apeldoorn    - Kennemer Combinatie  1½ - 2½
 1. Rob Bertholee        - Roeland Pruijssers    0 - 1
 2. Sjef Rijnaarts       - Pieter Roggeveen      0 - 1
 3. Daan in 't Veld      - Stefan Kuipers        ½ - ½
 4. Tom Meurs            - Rob Duijn             0 - 1
Picasa Collage | download Partij Roeland Pruijssers | download Partij Sjef Rijnaarts | download Partij Stefan Kuipers | download Partij Tom Meurs


 

Wijker Toren - Homburg

Door Roeland Pruijssers

Beide teams hadden gebruik gemaakt van een tactische opstelling. Wij hadden Tom Meurs (rating 2116) op bord 1 gezet (op eigen verzoek), mijzelf (2390) op bord 2, Sjef Rijnaarts (2234) op bord 3 en Stefan Kuipers (2234) vanwege een nog pas overwonnen ziekte, op bord 4. De thuisploeg had Djurre den Heeten (rating 2293) op bord 1 gezet, GM Harmen Jonkman (2438) op bord 2, Sjoerd Plukkel (2259) op bord 3 en Rick Duijker (2190) op bord 4.

Toen we aanreden met Henk Meurs als onze coach en chauffeur en de auto parkeerden was de stemming luchtig. Het leek alsof iedereen er wel zin in had. De auto werd precies zo geparkeerd dat je vanuit de achterruit de place to be al kon zien.

De Schaker was een gezellige plaats om in te schaken. Een ruime zaal (met opvallend veel dartborden) en een bar die niet ver weg was. Wat echter redelijk storend was, was de galmende muziek. Voor Stefan was dit nog extra storend, omdat de nummers niet naar zijn smaak waren. Voordat we aan de partij begonnen, moest er eerst geloot worden. Die eer was aan Tom en hij kreeg voor zichzelf kleur zwart uit de, vanuit zijn eigen ooghoeken, rechterhand van de arbiter. Dat zorgde dus voor de volgende confrontatie:

   wit                     zwart
1. Djurre den Heeten     - Tom Meurs
2. IM Roeland Pruijssers - GM Harmen Jonkman
3. Sjoerd Plukkel        - Sjef Rijnaarts
4. FM Stefan Kuipers     - Rick Duijker

De openingen waren niet al te spannend in theoretisch opzicht. Tom kreeg een Trompowsky op het bord. Hij liet zijn paard op f6 slaan, waarna beide spelers hun stukken op de juiste plek neer probeerden te zetten. Wat opvallend was, was dat de witspeler zijn loper fianchetteerde met g3 en Lg2, wat niet helemaal gebruikelijk is. Ikzelf kreeg een uitnodiging tot de Berlijnse muur, die ik uiteindelijk na een minuut of twee nagedacht te hebben accepteerde. Sjef kreeg een Lb5 Siciliaans op het bord, waarop hij met g6 Lg7 en het bizar uitziende Ph6 zijn stukken ontwikkelde. Het zag er niet al te jofel uit en het leek ook of Sjef al vroeg in de problemen zou komen. Wit liet met de thematische break e5 zien dat hij in controle was, maar zette naar mijn idee zijn stukken niet helemaal op de juiste plekken neer. Zo stond het paar op b1 lang op zijn thuishonk. Stefan herhaalde de eerste drie zetten met wit van wat Sjoerd deed tegen Sjef (dag!) en Rick antwoordde daarop met de Karel van der Weide-variant 3...Pa5. Stefan bleef rustig en zette zijn stukken heel gemakkelijk neer door middel van c3 - d4 en een korte rokade. Op een gegeven moment had hij een duidelijk plusje door zijn overwicht in het centrum, aangezien zwart weigerde zijn d-pion te verzetten.

Ook was het bij Stefan al vroeg duidelijk dat hij hele goede winstkansen zou krijgen. Zeker nadat Rick het centrum openbrak zonder te rokeren. Toen ik zijn stelling bekeek, was ik een paardoffer aan het uitrekenen. Maar Stefan koos een rustigere voortzetting, waarmee hij ook de koning onder vuur nam, zonder enig risico te lopen. De zwarte koning had nauwelijks bescherming meer. Zelf had ik ondertussen ook wel een prettige stelling gekregen. Harmen speelde een vroege h5, wat het veld g5 volledig ongedekt liet staan. Via de d-lijn kreeg hij dan ook enige problemen, na wat onnauwkeurigheidjes van zijn kant. Met een geinige manoeuvre Pe2-f4 probeerde ik mijn stelling te verbeteren, waarna ik ook zijn tweede loper wist af te ruilen tegen mijn paard. Harmen had dus, nu hij geen lopers meer had, geen compensatie voor zijn slechtere pionnenstructuur en het was duidelijk dat ik beter stond.

Sjef wist zijn tegenstander g4 uit te lokken en had zowaar een meer dan acceptabele stelling gecreëerd voor zichzelf. op een gegeven moment echter ging zijn c5-pion eraf, wat mij even liet schrikken toen ik het zag. Zeker toen ik het (in mijn ogen toen) uiterst dubieuze, maar ambitieuze antwoord van Sjef zag met zijn h5! Ik dacht dat Sjef er gewoon uiterst slecht voorstond.

Bij Tom kon je het eindresultaat ook wel verwachten. Djurre had zijn damevleugel heel thematisch naar voren geschoven om in een minority-attack een gedekte d-pion te creëren, nadat de dames geruild waren en één loperpaar. Tom duwde zijn h-pion naar voren en plaatste zijn koning op f6, terwijl Djurres aanval ondertussen aan kracht bleef winnen. Tom leek weggespeeld te worden.

De eerste die klaar was, was Stefan. Zijn aanval op de koning sloeg volledig door en zelfs nadat hij een kwaliteit gewonnen had, leek de zwarte koning, die van e8 naar c7 gerend was, nog steeds in gevaar te zijn. Zeker door de gebruikte hoeveelheid tijd van zijn tegenstander. Stefans ongelooflijk lekkere tussenzetje a4 maakte het allemaal een stuk makkelijker en toen zwart op de damevleugel overrompeld werd, was het tijd om op te geven voor zwart.

De tweede die klaar was, was ik. Harmen dacht op een gegeven moment ongeveer twintig minuten na en begon in tijdnood te raken. Hij leek echter tegenspel te krijgen en ik voelde mij genoodzaakt te breken met e6. Harmen antwoordde direct met f5, waarop ik snel reageerde met g4 en hij zich genoodzaakt voelde een kwaliteit te geven door mijn pion op e6 te nemen. Daarna had zwart niets meer en net nadat we de tijdscontrole van 1.45 uur in 35 zetten gehaald hadden, was het mat in één.

Tom verloor onder hevige druk van zijn tegenstander nu zijn c-pion en leek wit de winst niet meer uit handen te geven. Het einde heb ik niet meegemaakt, maar het was wel grappig om te horen in de auto dat Tom dacht de spelen tegen een clubspelertje van 1900. Stefan en ik hebben dat uiteraard direct gecorrigeerd: 1: het is al fout om zo te denken, 2: het is niet zo, en 3: het is Djurre den Heeten, die in schaakkringen tamelijk bekend is. Tom nam dit lachend op.

De spannendste partij was die van Sjef die er met zijn h5 een puinhoop van had gemaakt, maar toen ik net klaar was met mijn partij kon ik me haast niet voorstellen hoe Sjef na zo'n opening toch nog een geweldige aanval heeft weten te creëren en nu zelfs in het eindspel met zijn drietal overgebleven stukken en zijn f-pion de witte koning aan het mat zetten was. Ik bekeek even een combinatie die Sjoerd in wilde gaan. Die bleek de benodigde remise op te leveren, maar Sjef wees dit doodleuk af met zijn Kg7 wat ook een terechte beslissing was. Er kon niets meer fout gaan voor Sjef.

   Wijker Toren       - Homburg Apeldoorn  1-3
1. Djurre den Heeten  - Tom Meurs          1-0
2. Harmen Jonkman     - Roeland Pruijssers 0-1 
3. Sjoerd Plukkel     - Sjef Rijnaarts     0-1
4. Rick Duijker       - Stefan Kuipers     0-1

Een zeer geslaagde avond voor Homburg, waarbij Tom weer wat heeft geleerd, ik weer eens een GM gescalpt heb, Sjef helemaal op stoom aan het komen is (in de competitie heeft hij een hele lekkere score), Stefan weer een mooie overwinning op zijn naam heeft staan en onze coach en chauffeur Henk Meurs met een winnend team weer naar huis kon.

Picasa Foto's | download Partij Tom Meurs | download Partij Roeland Pruijssers | download Partij Sjef Rijnaarts | download Partij Stefan Kuipers


 

Homburg - En Passant

Door Stefan Kuipers

Nadat we de vorige keer met 2,5-1,5 van Almere hadden gewonnen, mochten we nu thuis tegen 3e-klasser En Passant. Een beetje hetzelfde verhaal als met Almere: op papier ben je het betere team, maar zie het maar eens te winnen!

Roeland kreeg op bord 1 met wit Spaans op het bord. Nadat er op zijn Spaans wat stukken afgeruild werden kwam hij in een eindspel met een pion meer. Na wat zorgvuldig spel werd het uiteindelijk een paard en twee pionnen tegen een paard. Roeland wist toen redelijk gemakkelijk één van zijn pion aan de overkant te krijgen. Een overwinning voor Roeland dus.

Op bord 2 kreeg ik een Alapin op het bord. Ik meende iets beter te staan en gooide met 22 … f6 de knuppel in het hoenderhok. Daarna kreeg ik behoorlijk wat ruimtevoordeel en ik wist ook af te wikkelen naar een beter eindspel. Ik vergat alleen nog even aan het langste eind te trekken, waarna mijn tegenstander met een pion minder in tijdnoodfase het, toch al remise-achtige, eindspel remise wist te houden.

Op bord 3 speelde Sjef met wit en mocht laten zien dat Pirc toch nog steeds tot het Anti-Schaak behoort. Na 13 … Pxd4 leek hij even in de problemen te komen, maar zijn tegenstander bleek niet al te veel honger te hebben, want hij pakte maar twee pionnen voor het stuk, in plaats van drie. Na zijn koning in veiligheid gebracht te hebben, offerde Sjef nog wat pionnetjes om vervolgens met een overmacht aan stukken de partij af te maken. Een fijne overwinning.

Op bord 4 kreeg Tom ook een Spaans avondje voorgeschoteld. Terwijl Tom rustig bezig was om de kracht van het loperpaar te bewijzen, kreeg zijn tegenstander er genoeg van en besloot maar om een kwaliteit te offeren. Zwart had namelijk ook nog vervelende offers op f3 in gedachten. Van de extra kwaliteit kon hij niet al te lang genieten, want hij offerde hem gauw terug om uiteindelijk in een toreneindspel met een pion meer te komen. Op het hoog ziet het eindspel er “keep-baar” uit, maar in de praktijk blijkt het vaak lastiger. Zijn tegenstander kon de goede weg door dit doolhof aan theoretische regeltjes niet vinden en werd gedwongen tot overgave.

Einduitslag 3,5-0,5. Ik heb Roeland nog even moeten overtuigen dat er alleen gezongen wordt bij teams van acht of meer spelers. Dit aangezien ik voor het enige puntverlies van de avond had gezorgd. Het is de vraag wie ons de volgende keer staat te wachten, het zal nu wel pittiger gaan worden.

    Homburg Apeldoorn    - En Passant         3½ - ½
 1. Roeland Pruijssers   - R. Vedder           1 - 0
 2. Stefan Kuipers       - D. de Graaf         ½ - ½
 3. Sjef Rijnaarts       - A. van Diermen      1 - 0
 4. Tom Meurs            - A. van den Hoogen   1 - 0
Picasa Foto's | download Pgn downloaden


 

SV Almere - Homburg: 1,5 - 2,5

Door Stefan Kuipers

Op maandag 10 december moesten wij (Roeland, Sjef, Tom en Stefan, ik dus) naar Almere voor onze eerste ronde in de Bekercompetitie. Die maandag is er besloten om het verslag niet te beginnen met Het was een koude decemberavond, dus dat zal ik dan ook maar niet doen.

We wisten dat we tegen Almere goede kansen hadden, maar ze speelden veel sterker dan we verwacht hadden!

Roeland op 1 had wat moeite in de opening en moest een pion geven. Hij kreeg wel compensatie terug in de zin van een halfopen g-lijn op de witte koning gericht. Wit verdedigde erg goed en gaf Roeland geen kans om een echte opening te vinden.

Zelf speelde ik op 2 een moeizame opening, ik was eigenlijk totaal niet op de hoogte van de theorie en dat kostte me veel tijd. Na een niet al te beste afwikkeling had zwart opeens een sterk paard op e5 staan.

Sjef speelde op 3 een rustige opening. Schoof wat met de zwarte schijven en probeerde rustig wat ruimte te pakken. Na een tijdje kwam er een stelling op het bord die wel aan Sjef toe te vertrouwen was.

Op bord 4 speelde Tom een heerlijke opening. Hij kreeg gauw een witte pion op e6, terwijl zwart nog een loper op f8 en pionnen op e7, f6, g7 en h7 had staan. Ik kreeg het idee dat die partij niet lang meer zou duren.

Na een paar uurtjes spelen ging Roeland een poging wagen om de stelling te compliceren, wat vaak goed uitpakt voor hem. Na een tijdje kwam er een stelling op het bord waarvan ik dacht dat Roeland zich daar wel prettiger in zou voelen, veel manieren om ergens kansjes te creëren en onder het motto “altijd compensatie!” dacht ik dat hij de partij wel naar zich toe zou gaan trekken.

Sjef was inmiddels met een ware belegering begonnen, na nauwkeurig de stukken naar de juiste plaats gedirigeerd te hebben, was het toch echt tijd om de partij af te maken. In no time had hij zijn tegenstander weten te vorken, na een paar zetten was duidelijk dat Sjef een stuk meer had, zijn tegenstander besloot om toen maar op te geven, het eerste punt binnen!

Tom had toch wat meer moeite tegen Martijn Woudsma dan verwacht, maar terwijl ik af en toe een blik wierp op zijn bord, kwam ik tot de conclusie dat hij opeens toch wel gewonnen stond en dat ook die partij gauw klaar zou zijn.

Toen brak bij mij de tijdnoodfase aan, terwijl er een Dame+Paard+een-hoopje pionnen-eindspel op het bord stond. Ik had het gevoel dat ik de remise had veiliggesteld, maar ik wilde toch meer. Met wat schaakjes geven en wat zetjes doen won ik een pion. Maar op de een of andere manier lukte het snelschaken niet helemaal, het duurde veel te lang voordat ik mijn zet daadwerkelijk had uitgevoerd. Ik had nog ongeveer 45 seconden, met een pion op het punt van promoveren. Maar ik moest nog even wachten, want promotie kon nog net niet. Desondanks heb ik zeker 20 seconden besteed aan het feit of ik nou echt niet kon promoveren, toen was het tijd om een andere zet te verzinnen. Een zet later gaf ik zelfs de winst uit handen. Levensgevaarlijk, want hij had nog pionnen op het bord staan en ik maar 13 seconden op de klok. Op onverklaarbare wijze gaf hij het eindspel uit handen en kreeg ik de mogelijkheid om een dame te halen, met nog pak hem beet 7 seconden moest ik mat gaan zetten. Maar ook dit verliep niet soepel. Ik twijfelde bij elke zet een paar tienden van een seconde, wat dodelijk is. Als klap op de vuurpijl zette ik mijn dame schuin naast zijn koning, helaas, ongedekt... Na enige aarzeling sloeg hij opgelucht, maar enigszins verbaasd, mijn dame van het bord af. Na een bloedstollend eindspel, opeens remise met nog 4 seconden op mijn klok.

Intussen keek ik rechts naast mij, waar ik snel had gezien dat Tom inmiddels gewonnen had. Wat er links naast mij was gebeurd had ik totaal niet meegekregen. Roeland bleek het niet overleefd te hebben, de complicaties waren niet genoeg om de winst naar zich toe te trekken, zijn tegenstander bleef erg ‘cool’ en maakte het karwei af, daarvoor mijn complimenten, want dat is vaak waar de meeste spelers het tegen Roeland het toch nog weten weg te geven.

    Homburg Apeldoorn        - Almere                 2½ - 1½
 1. Roeland Pruijssers (zw)  - Kees van Drunen  2175   0 - 1
 2. Stefan Kuipers           - Wim Blijstra     2101   ½ - ½
 3. Sjef Rijnaarts           - Pieter de Jager  2090   1 - 0
 4. Tom Meurs                - Martijn Woudsma  2095   1 - 0

Picasa Foto's | download Pgn downloaden

venster sluiten