Team | Foto's '07-'08 | Stand | Uitslagen | Ronde 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 



Homburg Apeldoorn 2


 

Homburg Apeldoorn 2 wint ook laatste wedstrijd

Door Henk Vinkes

Hoeveel zin moet je hebben om de laatste ronde van de competitie te spelen als je al kampioen bent …. Blijkbaar veel als je daarvoor helemaal naar Groningen moet reizen. Dat niet iedereen daar zin in heeft bleek de week voorafgaand aan de wedstrijd.

Erik zit op Cuba de Cuba Libre te testen en eventueel zich de kunst van het Havanna’s roken bijbrengen. Dus moet je een invaller hebben. Het scheelt dat je dan ongeveer 600 adviezen krijgt toegeworpen van wie je dan moet opstellen en zelf informeer ook eens. Om een lang verhaal kort te maken: die mag niet spelen, en die ook niet. Dan de volgende die ook niet kan, en nog een die ook verhinderd is. Tja, en die andere dan: hmmmm die speelt al bij Mark mee. Op vrijdag vond ik het wel goed en heb niet verder gezocht.

Op de zaterdag in Groningen bleek ik zelf de “gelukkige” te zijn die aan het bord plaats mocht nemen omdat 3 (4) spelers nog niet aanwezig waren. Volgens de regels mag een wedstrijd niet starten als meer dan de helft van een team niet aanwezig is. Maar ja, wat moet je als de andere spelers koste wat het kost toch willen beginnen. O.k. ik vind het best maar ik geef wel na een halfuur op omdat ik weg moest. Na een halfuur stond ik alleen toch wel erg aardig en bied ik remise aan. Wat volgde was een warrig gesprek met de teamleider van SISSA waarin uiteindelijk de remise werd beklonken aan bord 8 en met de wetenschap voor SISSA dat zowel Holger als Marc eigenlijk wel snel klaar wilden zijn.

Holger had net een huis gekocht en gaf er eigenlijk de voorkeur aan om niet te hoeven spelen maar als je dan met 6 spelers zou komen is ook niet wat je voor ogen hebt. Hij was een van de spelers die liever een snelle remise wilde scoren en dan snel weer naar huis om te gaan klussen. Tja, en als je dan nog even een paar uurtjes gaat vluggeren, weet je dat je de eerste trein mist die richting Duitsland gaat. Hij nam dan maar de volgende: Bis zur nächsten Saison! Ook Marc nam een snelle remise en omdat Lewenborg en Unitas elkaar het leven zuur maakten was het klassebehoud voor SISSA een feit. Verder met de wedstrijd met de borden waar echt gestreden werd.

In een “niet veel aan de hand” partijtje deed de tegenstander van Martin eigenlijk maar een verkeerde zet. Het leverde Martin 2 stukken tegen een toren op en vanaf daar was het op routine de partij uitschuiven. Een tiental zetten verder verkoos zijn tegenstander met een stuk minder verder te gaan spelen, maar ja verwacht je dan dat Martin nog iets fout gaat doen? Niet echt, dus winst voor Martin.

Heeft Harrie nu wel of niet gewonnen gestaan of ergens een winnende voortzetting gemist of iets anders misschien. Het ziet er wel heel dreigend en imponerend uit als alle zwarte zware stukken zich verzamelen rondom de witte koning. Maar een waarschijnlijk te optimistische opzet kost Harrie een toren, wel krijgt er 2 pionnen voor maar dat blijft toch een ongunstige deal. Je kunt lang door blijven spelen maar je weet uiteraard de uitslag van de partij al. Na de tijdcontrole speelt Harrie nog even door om later toch maar op te geven.

In de auto op de terugweg naar Apeldoorn heb ik 468 varianten van de partij van Sjef voorbij horen komen. Martin deed daar vrolijk aan mee en diverse dingen kon ik me ook helder voor de geest halen hoe het had kunnen gaan en hoe het wel ging en wat fout was en wat stom was en wat vormcrisis was en wat je er volgend jaar van verwacht etc. etc. Sjef ging volop ten aanval en gooide er een kwaliteit tegen aan in de hoop dat het door zou slaan. Dat was dus niet het geval. De verdediging was zeer solide en na een foute dame-zet van Sjef was de stelling minder voor Sjef, maar was misschien wel de veilige remisehaven binnengeloodst. Johan Klinkhammer werkte opeens mee door een schaak van Sjef over het hoofd te zien, gevolg: hij moest een torenzet doen … en die gaat er dan af.

Een wedstrijdleider, een teamleider en Freddie vd Elburg was regelmatig het beeld na 6 uur in de zaal. Iedereen was klaar en Freddie was bezig met de laatste partij van het seizoen voor Homburg 2. Nadat hij voor de tijdcontrole een duidelijk betere stelling had laten verzanden in een remiseachtige had hij er geen zin meer in. Het was eigenlijk dan maar tijd om remise aan te bieden en naar huis te gaan. Er was geen reden om het aanbod af te slaan omdat de stelling niets meer te bieden had, maar Eric Jan Walinga hoopte tegen beter weten in dat hij er nog iets van kon maken. Gevolg was dat hij zijn stelling alleen maar verslechterde en toen kwam er geen remiseaanbod meer. Geen remise aannemen, dan ga je maar verliezen dacht Freddie. Het duurde nog wel even maar uiteindelijk werd de winst binnengehaald. Een duidelijke overwinning om het seizoen af te sluiten.

Een terugblik? We zijn overduidelijk kampioen geworden met 9 overwinningen en 9(!) bordpunten voorsprong op ASV dat de tweede plaats voor zich opeiste. De van te voren als gevaarlijke directe concurrenten en aartsrivalen Max Euwe en A.S.V. werden met duidelijke cijfers verslagen. Je bent er dan nog niet want je moet die overige 7 wedstrijden ook goed doorstaan, en dat is allemaal gelukt. De enige wedstrijd die spanning bracht was die waarin het kampioenschap werd binnengehaald. Het was achteraf ook de kleinste overwinning maar wel een belangrijke.

We gaan het proberen in de 1e klasse en zien hoe ver we komen, maar het doel moet zijn om ons te handhaven iets wat mijns inziens absoluut mogelijk moet zijn. Ik lees op de BSG-site dat dat ook hun doelstelling was geweest in september 2007, en kijk wat er van gekomen is: promotie naar de meesterklasse. Hoe het zal uitpakken is afwachten en is ook afhankelijk van het spelersmateriaal. Laten we eerst uitgebreid genieten van dit succes en later deze zomer bekijken hoe we de gelederen gaan consolideren en versterken.

   SISSA                2034 - Homburg Apeldoorn 2     2124 2½ - 5½
1. Johan Klinkhammer    2052 - Sjef Rijnaarts          2220 0  - 1
2. Erik-Jan Hummel      2261 - Marc Jonker             2283 ½  - ½
3. Eric Jan Walinga     1985 - Freddie van der Elburg  2233 0  - 1
4. Theo Bakker          2110 - Holger Lehmann          2157 ½  - ½
5. Theodoor Keizer      1916 - Marcel Boel             2121 0  - 1
6. Francois Wehkamp     1998 - Harrie de Bie           2192 1  - 0
7. Jan Joris Groenewold 2041 - Martin van Dommelen     2102 0  - 1
8. Wouter Welling       1912 - Henk Vinkes             1682 ½  - ½
Picasa Foto's | download Pgn downloaden


 

We zijn kampioen!

Door Henk Vinkes

Wat moet je er op dit moment nog meer over schrijven, de cijfers spreken voor zich? Ik heb geen excuus dat er nu geen verhaal komt van deze wedstrijd, maar ik wil alleen het gevoel van uitermate grote tevredenheid op deze manier overbrengen. Dan kort een paar opmerkingen van spelers en wat er allemaal rondliep...

Cees: Mijn partij is geheim, maar o.k., hier is-ie dan.

Marc: De partij doet het woord...

Han (teamleider HSG 2): Zullen we even wat snelschaken?

Marcel: Ik stond toch zo verloren! Hij kan toch e6 spelen, dan met de toren slaan dan Kg7, d5 Tf7 e6 Tcfde8 Tb6 Kg6 Kd5 0-0-0-0 Kh6 b4P Df8 e7 8cT e8D Txe8 T8xe DxKh6... eh sorry, ik kon Marcel niet meer helemaal volgen met al zijn varianten... Vraag het hem dinsdag wel even... het was namelijk al ongeveer 9 uur ’s avonds.

Merijn: Hey Loek, jij werd in Monaco toch een paar keer enorm knallend mat gezet...

Erik: Ach ja, een keer in het seizoen mag je toch een misstap begaan. Hmmmmmm, nu heeft die Tim toch weer gewonnen.

Robert: Ik neem nog een optie op een jaar 4e team!

Erik: Kein Geluhl, we gaan gewoon schaken!

Holger: Ich konnte weinen als ich den Turm weggegeben hab...

_?_: Als hij nog een keer met zo’n opmerking komt, ruk ik hoogstpersoonlijk dat ding van zijn revert!

Sjef: Ik ga winnen.

Holger: Ich möchte gerne ein Bierchen

Harrie: Ken je die mop van die piloot en die stewardess?

Sjef: Ja klopt, die loper op e5 staat op e5.

Henk tegen Mark: Waag het niet om iets te zeggen!

Henk tegen Henk: Waag het niet om iets te zeggen!

Pieter: Nou, die g6 mat had ik toch echt niet gezien...

Freddie: Dat ik het beslissende punt naar het kampioenschap binnen bracht geeft een goed gevoel!

Henk: Fred! We zijn kampioen, maar ik wist het al een half uur, maar ik wilde gewoon dat je die partij zou winnen en de 100% score vast zou houden voor het team.

Marcel en Stefan: Die gozer snapte echt niet waar hij mee bezig was!

Ezra (gastvrouw bij El Torro): Heb je daar nu alle schaakstukken in zitten?

Karel: Mag ik nog een jonge?

Lex: Doe mij maar een cappuccino.

Merijn: Nou dat is bij deze dan geregeld, Lucien gefeliciteerd.

Evi: Prost!

Lucien: Hey Henk, collega!

Lucien: Hey Rien, collega!

Rien: Henk, hou er rekening mee dat je volgend seizoen 10 van die keuters onder je hebt!

Henk: Mag ik nog een rum-cola?

Henk: Mjahg ihk njog un jrum-cooooola.

Holger: Ik heb nooit geweten dat die Freddie zo ontzettend kan piiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiep (censuur)

Fred: Ik heb het beslissende punt gescoord.

Henk: Fred, doe nog even een rondje!

Ed: Niets op aan te merken, Mark!

Mark: Niets op aan te merken, Ed!

Karel: Henk, schrijf wat je lukt, volgende week krijg je alle ruimte.

Henk: Nou Karel, dit is het dan. Volgende week meer.

   Homburg Apeldoorn 2        2181 - HSG 2                   2127 4½ - 3½
1. Sjef Rijnaarts             2220 - Pieter Tolk             2180 1  - 0
2. Marc Jonker                2283 - Herman van Engen        2130 1  - 0
3. Freddie van der Elburg     2233 - Robin van Kampen        2182 1  - 0
4. Holger Lehmann             2157 - Cees Nagtegaal          2199 ½  - ½
5. Harrie de Bie              2192 - Klaas Jaap Harmsen      2094 0  - 1
6. Erik Smit                  2139 - Wim van der Wijk        2145 0  - 1
7. Marcel Boel                2121 - Vincent Pandelaar       2051 ½  - ½
8. Cees van Bohemen           2101 - Olaf Ephraim            2033 ½  - ½
Picasa Foto's | download Pgn downloaden


 

VAS 2 – Homburg Apeldoorn 2

Door Henk Vinkes

Einduitslag 2-6 en het kampioenschap komt steeds dichterbij. Als het meezit, kunnen we op 29 maart de kampioensbokaal omhoog houden. Met dien verstande dat Max Euwe bord- en matchpunten laat liggen tegen ASV. In de 7e ronde werd VAS 2 met minder duidelijke cijfers verslagen dan waar het op leek. De lezer zal wel denken: is dat niet genoeg, stelletje veelvraten van Homburg 2?!

En zo was het ook, als Sjef niet een simpel tussenzetje over het hoofd had gezien en Martin de boel volgens eigen zeggen niet had verkloot, was de uitslag nog hoger uitgekomen. Maar ja dat hoort erbij, en aan de andere kant kregen we wel 1 punt in de schoot van Erik geworpen.

Na ongeveer twee uur spelen tekende zich al het een en ander af dat me het gevoel gaf dat ik rustig weer een aantal hoofdstukken in de nieuwe Grisham kon gaan lezen waarin in een stad het water wordt vergiftigd en daardoor mensen sterven, met voor Grisham het typische advocaten-/rechtszaakverhaal.

Harrie stond goed, Marcel stond beter, Freddie was een peuk aan het roken, Armen ging zijn jas ophangen, Holger was karotten aan het schaven voor de hutspot, en de rest was aan het schaken. Alleen Holger had achterstand op de klok maar dat was na het derde uur al weer rechtgezet. En oh ja, Hartoch (toch vermeldenswaard) spelend voor VAS 1 had remise gespeeld. Valt er dan niets bijzonders te melden? Ja absoluut: het gemak waarmee Armen Hachian zijn tegenstander zijn wil oplegde.

Als eerste was het Harrie de Bie die het punt noteerde. Aanval op de koningsvleugel waar geen Amsterdamsche vleugelboot iets aan kon doen. Tegenstander in tijdnood, slaan op h7, gevolgd door nog een trucje en de partij eindigde met mat, het zou niet de laatste zijn.

Snel volgde Marcel met het volgende punt, tegenstander Tromp wilde met een toren binnendringen in de zwarte stelling en ja joh, doe je best, veel plezier, alleen Marcel besloot dan maar de koning met een bezoek te vereren. Ook deze partij zou met mat beëindigd zijn als wit niet snel had opgegeven. En net op dat moment maakt Sjef een cruciale fout.

Nog voor half 5 is het volgende punt al weer binnen, ditmaal Freddie die ook soepeltjes wint. Nog net niet met mat maar het was er dichtbij. Niels van Dam werd gewoon weg gecombineerd, moest zijn dame inleveren en vond het toen maat beter om de hele partij in te leveren.

Dan Armen, ik wilde dit keer hem als invaller hebben omdat Tom al eerder was ingevallen. Mark bedankt, en zoals ergens anders te lezen is had hij het roestige supertalent Van Delft weten te strikken. Daar zullen we nog veel plezier aan beleven! We hebben er geen spijt van gekregen dat Armen de gelederen versterkte. Met veel bewondering heb ik gekeken hoe hij Morrison Lesger geen schijn van kans gaf. Speel de partij maar na, en let er op dat hij na 10-20 zetten of zo slechts een kwartiertje bedenktijd had gebruikt, en zijn tegenstander maar ploeteren om nog iets over te houden. Lesger probeerde van alles, maar elke poging tot een wending werd weggewimpeld met zoiets van “wat wil je nou joh, ga fietsen of doe iets nuttigs” maar ik ga vandaag deze partij winnen. En om even na half 5 was het Quattro Punkto pour Homburg (dat is mijn beste Portugees van nu) en het verlokte de wedstrijdleider tot de historische opmerking dat het altijd nog 4-4 kon worden. Yeah Right brother, maar niet vandaag.

Holger had weer een fantastische dag, in de trein kreeg hij uitleg over hoe een filosofische 50-plusser te bekoren als hij die kon vinden en daarbij de kookles voor Karotten mit Zwiebel. Op het tweede bord trof hij een bekende uit Pardubice maar dat was ook alles wat betreft vriendelijkheden. Vanaf zet 6-7-8 zette hij de druk er vol op, en het overdrukventiel was van oud-Tsjechische makelij. Inferieure kwaliteit bleek later, want alle stukken van wit stonden in hun achteruit, druk doende hun koning te behoeden voor een wisse dood. Zijn Waterloo kwam midden op het bord en was mooi, het was een mat-dag vandaag. Bekijk de eindstelling eens, alle stukken dekken elkaar! 5-0, en ik vertelde de wedstrijdleider maar dat er nu geen gelijkspel meer inzat, hij kon niets anders doen dan dit beamen.

De reis per fiets in Amsterdam was voor Sjef toch iets langer dan hij dacht, maar dat belette hem niet om als eerste aanwezig te zijn. Sjef was totaal over de zeik dat hij het simpele tussenzetje van Matthew Tan over het hoofd had gezien. Het kostte hem een kwaliteit in een stelling die hem veel kansen bood op een overwinning, maar volgens de filosofische bewoordingen van Holger liet hij ons weten dat hij teveel tijd had om een winstplan te bedenken en daardoor net dat zetje miste. Jammer, maar Martin was blij dat hij niet hoefde te zingen.

Oh ja, Martin … Marcel zat al plannen te bedenken voor allerlei liefhebbende folteringen na de match en er waren diverse kandidaten die daar enthousiast aan mee wilden doen. Zover had het niet hoeven komen, want de stelling was er niet naar, maar die verdomde knol van zwart moest weer zo nodig een karottentoren hebben. Daarna had Martin niet veel meer in te brengen en hij werd dan ook gedecideerd naar de slachtbank gebracht.

Als laatste speelde Erik en hij was in zijn nopjes: The Elephant Song werd weer van stal gehaald, en Victor Hendriks moest lang nadenken om iets van de stelling te maken. Het evenwicht werd nergens verstoord en het leek er dan ook op dat de partij in remise zou verzanden, maar uit teambelang speelde Victor toch door. En zoals zo vaak gebeurt: hij speelde te lang door. Te optimistisch kwam hij met zijn koning naar voren in de hoop iets van onrust te veroorzaken bij Erik, maar die verdedigde cool als The Ice-Man. In zijn rooftocht naar pionnen vergat hij dat hij zelf zijn koning had ingesloten en dat resulteerde in wederom een mat midden op het bord … Thank You Very Much ….

Van te voren gaf me deze wedstrijd al het gevoel dat het soepeltjes zou gaan lopen, omdat het zelfvertrouwen er helemaal ingebakken zit. Helaas werden er ongelukkigerwijze toch nog een tweetal puntjes weggegeven, maar dat mag de pret niet drukken. Theoretisch kunnen we na de volgende wedstrijd al kampioen worden, maar laten we wel eerst die pot winnen en niet te nonchalant doen, want dan ga je wel heel hard op je glazen muiltje...

   VAS 2                2109 - Homburg Apeldoorn 2    2104 2 - 6
1. Matthew Tan          2290 - Sjef Rijnaarts         2220 1 - 0
2. Hilke van den Berg   2226 - Holger Lehmann         2157 0 - 1
3. Niels van Dam        2130 - Freddie van der Elburg 2233 0 - 1
4. Victor Hendriks      2114 - Erik Smit              2139 0 - 1
5. Martijn van der Eijk 1990 - Harrie de Bie          2192 0 - 1
6. Patriek Tromp        1991 - Marcel Boel            2121 0 - 1
7. Bilal Belhach        2041 - Martin van Dommelen    2102 1 - 0
8. Morrison Lesger      2088 - Armen Hachijan         1667 0 - 1
Picasa Foto's | download Pgn downloaden


 

De nominatie is bijna binnen...

Door Henk Vinkes

Het is afwachten waar de kiesmannen van de Staten Amsterdam, Hilversum en Groningen naar toe gaan maar zoals het er nu naar uitziet zal Homburg Apeldoorn 2 de nominatie van Kampioen Klasse 2A niet meer aan zich voorbij laten gaan. Er zal nog wel campagne gevoerd moeten worden om de kiesmannen voor ons te winnen maar enige smeergelden zullen niet meer nodig zijn.

Na twee Super Saturdays is het gat met de andere kandidaten geslagen en wel met zulke overduidelijke cijfers dat de Zuidelijke Staat Arnhem al begreep dat ze ons volgend jaar niet meer tegenkomen. Zij waren het die op de tweede Super Saturday in het stof moesten bijten en dat met niet mis te verstane cijfers.

De jonge politicus Kuipers nam het initiatief door afgevaardigde Van Rijn geen schijn van kans te geven. Via de Oostflank kwam een aanval over hem heen die hem lang zal heugen. Kansloos werd Wouter van Rijn van het bord geschoven, iets anders valt er niet over te zeggen.

Gouverneur Smit was weer bezig met een loopgravengevecht, luipaard uit het moeras kijken en dan genadeloos toeslaan en weer een kiesmannetje richting Apeldoorn. Het moet pijn gedaan hebben om binnen de kortste keren met 2-0 achter te komen.

De Duitse immigrant Lehmann had zich voor de gelegenheid in zijn beste pak gehesen. Ooit wil hij net als Arnold Schwarzeneggert belangrijk worden en zich een hoge pief voelen, maar dan moet hij wel met hele kiesmannen komen en niet met Halbe Wursten... Mein Gott, bin ich schlecht geworden: Am 8-ten Brett zei hij van tevoren, en baalde terecht dat hij er niet meer uit kon halen in een partij tegen een zwakkere tegenstander.

Campagneleider Van Dommelen besprak de partij van running mate Sjef met bewondering. Er zaten weer typische Sjef-wendingen in die in eerste instantie niet het gewenste resultaat leken te hebben. Maar een knipoog van Sjef gaf mij het vertrouwen dat het goed zat. En het zat ook goed want ook al had Otto Wilgenhof drie mooie oprukkende pionnen, deze werden binnen de kortste keren geëlimineerd. De overwinningsspeech voor deze keer werd al geschreven, alleen de details ontbraken nog. Het was 3½-½, een ongekende luxe.

Het definitief binnenhalen van de beschikbare kiesmannen werd volbracht door voormalig genomineerde Jonker. Hij legde Sander Berkhout eenvoudig zijn wil op en die had waarschijnlijk liever van de mooie en zeer vroege februarizon genoten dan dat hij houtjes had verschoven. Homburg 2 was op een soepele manier op 4½ punt gekomen en daar was niets op af te dingen. Het was onze dag!

De enige die in het stof moest bijten was Witte Huis-woordvoerder John Zanunu de Bie. Een overmoedige actie kwam hem duur te staan middels een pion en daar zal hij heus wel weer een mooie draai van de Kaai aan geven... Ik had gehoopt dat hij getergd zou zijn na zijn smadelijke nederlaag in Enschede, maar hij wilde gewoon een leuke middag schaken en ik ben er zeker van dat hij die gehad heeft.

Obama van der Elburg was al aan het oefenen om het Ol' Man River te mogen uitvoeren. Hij zal dan zijn stem de nodige octaven moeten verlagen maar daar schijn je tegenwoordig professionele hulp voor in te kunnen roepen. Wij zullen de fondsen er op na kijken maar anders spreken we daar uiteraard de partijkas op aan. Hij had heel soepeltjes de dijk van de Richard Wel-Missisisipippi geslecht en stond klaar om de doorbraak te forceren. In een in zijn ogen grafzet gaf het Arnhemsche kamp de gelegenheid de dijken te sluiten. Het was niet meer mogelijk om er door heen te breken. Maar o.k. er hoefde niet gezongen te worden...

Voormalig President Peter Boel schuift langzaam zijn broer Marcel naar voren in de familie en heeft daar veel vertrouwen in, maar had liever toch nog een gevoelige tik uitgedeeld. Maar niet deze keer. Via gewaagde manoeuvres probeerde Peter zijn slag te slaan, maar net als vroeger bij het knikkeren had Marcel goed opgelet en werden veel dingen geneutraliseerd. En uiteindelijk had Marcel zijn broer in de houdgreep. Langzaam maar zeker werd alles strakker aangetrokken totdat er een ondekbaar mat midden op het bord was geweven. Dat deed pijn maar zoals altijd werd er tot op het bot gevochten en daar was deze dag geen uitzondering op.

Zoals al bij het begin van dit verslag gezegd moeten er nog van drie Staten de kiesmannen gewonnen worden dus mag er niet verslapt worden, de campagne gaat door totdat de laatste punten binnen zijn.

Dan rest mij nog een dank je wel aan het team dat (misschien onbewust) gehoor gaf aan mijn speciale verzoek: Thanks guys, het gaf mij een goed gevoel...

Laten we dit seizoen ons seizoen maken.

We Can Do It! We Can, We Can.

Homburg Apeldoorn 2: 6 kiesmannen
ASV:                 2 kiesmannen

Homburg Apeldoorn 2 2195 - ASV 2131 6 - 2 1. Stefan Kuipers 2217 - Wouter van Rijn 2152 1 - 0 2. Sjef Rijnaarts 2220 - Otto Wilgenhof 2216 1 - 0 3. Harrie de Bie 2192 - Eelco de Vries 2209 0 - 1 4. Marc Jonker 2283 - Sander Berkhout 2144 1 - 0 5. Erik Smit 2139 - Remco de Leeuw 2188 1 - 0 6. Marcel Boel 2121 - Peter Boel 2081 1 - 0 7. Freddie van der Elburg 2233 - Richard van der Wel 1986 ½ - ½ 8. Holger Lehmann 2157 - Bert Buisman 2070 ½ - ½
Picasa Foto's | download Pgn downloaden


 

Dr. Max Euwe – Homburg Apeldoorn 2: The story of Kwik and Kwuk

Door Henk Vinkes

Max Euwe heb ik in mijn leven één keer gezien. Dat was tijdens het IBM-toernooi in Amsterdam waar in het midden van de zaal opeens een enorme man uittorende boven alle andere mensen. Dat bleek hem dus te zijn. De enige Nederlandse wereldkampioen ooit en destijds nog altijd iemand die veel respect inboezemde. Na dat toernooi vroeg Viktor Kortsnoj politiek asiel aan in Nederland. Politiek Asiel aanvragen is volgens mij ook al bijna uit de Dikke Van Dale verdwenen omdat het communistische tijdperk zijn beste tijd wel heeft gehad.

De Max Euwe die op 15 december aantrad tegen Homburg Apeldoorn was van een ander kaliber maar toch nog een om het de titelpretendenten zeer lastig te maken. De twee belangrijkste ronden voor het 2e team begonnen dus in Enschede en heeft zijn vervolg in februari met de wedstrijd tegen A.S.V. Stefan Kuipers was weer opgetrommeld om de gelederen te versterken.

Na ongeveer een half uur was de uitslag bekend 8-0 voor Max Euwe?! Tja, zegt wedstrijdleider Peter Goud: Ik had nog zo gezegd: Mobieltjes uit! En wie zorgt voor de ordeverstoring... Ja hoor Ik, de teamleider! Dus konden de stukken weer vroeg de doos in... Maar alle gekheid op een kaneelstokkie, het toonde de relaxte sfeer in het zaaltje waar een dergelijk geintje van de wedstrijdleider wel op zijn plaats was. Daarna ontstond er een andere sfeer waarin duidelijk wederzijds respect bleek.

Op het eerste bord speelde Marc Jonker tegen Tim Lammens die eerder ook in Apeldoorn speelde. Er kwam een Torre-opening op het bord die Tim op een bepaald veel aan het denken zette. Toen opeens was het na vijftien zetten remise. Het is Marc gegund om eens een korte remise te spelen want met 3½ uit 4 is hij toch een van de leveranciers van punten van het team. Nadien aan Tim gevraagd of het zo erg remise was, antwoordde hij dat ze beiden te huiverig waren om door te spelen op straffe van een nadelige positie, dus al met al een terechte puntendeling.

En dan het verhaal van de twee verloren eendjes van gisteren. Freddie en Harrie. Beiden hebben knullig gespeeld en dat wisten ze maar verdomde goed. Wie eerst: Freddie? O.k. Siciliaanse opening, Taimanov, ach hij zal het zo vaak al op zijn bord gehad hebben en het uit den treuren kennen, dus ook als wit op de 10e zet een “stukoffer” brengt wat helemaal niet kan, ziet hij direct dat het onzin is. Dus dat punt werd al bijna geteld maar nu nog even niet. De zwarte koning wordt na een benauwde positie gedreven en wit komt met zijn stukken vervelend aanstormen, maar het hoeft niet zo te zijn dat hij daardoor de winst weer uit handen geeft. Toch is dat het geval met een verkeerde damemanoeuvre wat gelijk staat aan zelfmoord. Wit bevrijdt zich en neemt het initiatief over. Twaalf normale zetten later rest er een pionneneindspel waar Fred geen zin in heeft en geeft op. Hij is zich daarna maar even gaan afkoelen wat buiten niet zo moeilijk was in die vrieskou.

De andere eend die walgde van zijn partij was Harrie die wel wist wat hij moest doen, maar het niet deed want hij liet zich misleiden door één koningszet van zijn tegenstander. En door die zet blijft je loper vastzitten in het wak en daar hebben eendjes een pesthekel aan, vooral nu het weer wat kouder wordt en het brood van de mensen oh zo welkom is. Michiel Snuverink is blijkbaar geen fan van Marianne Thieme en zet de ijskast vol op -30 en Bikkel Harrie zal zodoende moeten voelen hoe het is zonder handschoenen de nacht door te brengen. Het lijkt een beetje op hetzelfde scenario als bij Freddie want daarna is het met normale zetten de partij uitspelen. Laten we hopen dat er een barmhartige Zwarte Zwaan rondwaard in deze wateren die deze Kwik en Kwuk uit de penarie helpt. En als die er is mogen zij de stukjes brood voor De Grote Witte Zwaan verzamelen.

Ook Marcel walgt van sommige van zijn zetten en heeft moeite zich iets van de theorie van de Trompowsky Aanval te herinneren. En dat is lastig blijkt even later. Om niet na tien zetten al mat gezet te worden moet hij een pion inleveren maar die krijgt hij heel vlot al weer terug. Christian Scho zet niet door en de stelling wordt weer glad getrokken wat resulteert in een remise aanbod van wit maar dat wij toch met het oog op de overige partijen moeten afslaan. Daarna doet Marcel een aantal mindere zetten en levert alsnog weer een pion in. Het voordeel is dat er ongelijke lopers op het bord staan en dus een remiseaanbod van zijn kant goed geplaatst is, dit was de laatste score van het Enschedese Max Euwe.

Ich muss weiter spielen, deshalb habe ich so lange nachgedacht über Springer nach a4, was het commentaar van Holger Lehmann. Ja, zo ongeveer een half uurtje zat hij daar te denken om maar niet in een te remiseachtige stelling te belanden. Dat de stelling daarna lange tijd gelijk opging deed niet ter zake, het toont wel dat hij een echte teamspeler is en het belang van winst voor het team bovenop stelt. Tegenstander Raoul van de Oudewetering (broer van) is genoodzaakt veel tijd in de stelling te steken en de achterstand qua tijd van Holger is al weer vlot verdwenen. En ook de stelling gaat in Holgers voordeel spelen. Alle zwarte stukken worden teruggedrongen en dat kost zeeën van tijd voor Raoul. Als laatste noodgreep wordt er nog een stuk geofferd maar dat slaat nergens op en even later maakt de vlag een einde aan de partij. We zijn begonnen met puntjes scoren, nog maar 2-3 achter.

Je hoopt dat het opstellen van Stefan als eerste een punt oplevert maar je hoopt ook een beetje op spektakel zoals hij in zijn Schaakmaat-tijd Leon Pliester bijna in een potje Foie Gras wist te krijgen maar net op tijd kwam Jeanne (d’Arc) Thieme hem destijds redden. Maar vandaag kregen we beide ingrediënten wel voorgeschoteld hoewel het even duurde voor invaller Jos van der Kaap capituleerde. Stefan speelde met zijn stukken over het hele bord en het enige wat wit kon doen was aanknopingpunten zoeken om de stelling enigszins bij elkaar te houden. Dat lukte hem redelijk en het was niet direct duidelijk dat het deksel vastgedraaid zou worden. Maar bij het aftellen van de laatste tien zetten speelde Stefan het voordeel van 2 verbonden vrijpionnen in het centrum helemaal uit. En ook dat had niet verliezend hoeven te zijn maar wit wilde blijkbaar toch ook maar al te graag een dame halen, en dat mocht hij ook, alleen het vervelende was dat Stefan dat ook deed met het verschil dat de koning geen velden meer had om te vluchten. Mat dus en de gelijkmaker: 3-3.

Erik was op zijn eigen verzoek van bord 8 naar 7 verhuisd omdat hij er niet op zat te wachten dat de Enschedese boys zich konden voorbereiden op de “Olifant”. Dus nu speelde hij zijn eigen typische d4-partij met een klein voordeeltje en dat eindeloos uitmelken zonder een foutje te maken en wachten tot het moment daar is om toe te slaan. Een vooruitgeschoven c-pion zorgde voor veel onrust in het zwarte kamp die zelf nog leuk probeerde mee te doen met een d-pion, alleen die had minder effect. Het gevolg was dat Erik een pion inpikte en even later in een dame-eindspel terecht kwam met 2 tegen 1 pion. Er werd een formuliertje bijgepakt want dame-eindspelen duren zoooooo lang als je tegenstander de goede zetten blijft doen. Maar dat is niet altijd het geval, want vlotter dan gedacht begaat hij een fout door schaak te geven maar als represaille een tegenschaak krijgt en dan is de partij uit. We staan op 4 punten en gaan dus zeker niet verliezen, remise voor de laatste speler is genoeg en Sjef weet wat hem te doen staat.

In principe is die partij op het moment dat Erik wint al beslist en Sjef kan met zijn stelling gewoon een remise aannemen maar in tijdnood laat de teamleider hem weten dat er geen remise aangenomen kan worden en later weigert Sjef zelf het remiseaanbod. Sjef heeft het grootste gedeelte van de partij het initiatief in handen en de kleine dreigingen die Floris van Assendelft in de stelling haalt worden allemaal geëlimineerd. De schaakengine Rybka en Fritz zijn het op diverse momenten niet over eens of een van beide partijen beter staat, feit is wel dat in opkomende tijdnood Sjef de greep op de stelling iets verliest. Daar vergeet Floris zijn voordeel uit te halen en als een echte Ice-Man doet Sjef zijn laatste zetjes voor de tijdcontrole waar hij met opeens een stuk tegen 2 pionnen uit komt. Floris denkt nog even dat Sjef de tijd heeft overschreden maar dat geintje werkt niet. Het duurt nog wel even voordat Sjef de stelling helemaal in zijn voordeel brengt maar de manier waarop ziet er simpel uit. De zwarte koning in de hoek houden en langzaam een matnetje maken wat uiteindelijk ook lukt.

Een wedstrijd waar we in eerste instantie enorm tegenop keken maar uiteindelijk toch een degelijke overwinning opleverde en zoals Kwuk het zelf al zei, het had gewoon 6-2 moeten zijn! Dat was het niet, maar aan de andere kant betaalde het zich toch nog enigszins dubbel uit, omdat de andere concurrent A.S.V. zich verslikte in Lewenborg door met 4-4 gelijk te spelen. We hebben het nu helemaal in eigen hand en laten we het nu niet verkloten door een knullige misstap. Het grootste belang is dat we doorstoten en op onze qui-vive blijven en ons hopelijk op gaan maken voor een mooi eindspel van deze competitie.

   Dr. Max Euwe               2161 - Homburg Apeldoorn 2    2195 3  - 5
1. Tim Lammens                2257 - Marc Jonker            2283 ½  - ½
2. Jochem Snuverink           2259 - Freddie van der Elburg 2233 1  - 0
3. Floris van Assendelft      2256 - Sjef Rijnaarts         2220 0  - 1
4. Jos van der Kaap           2093 - Stefan Kuipers         2217 0  - 1
5. Raoul van de Oudeweetering 2092 - Holger Lehmann         2157 0  - 1
6. Michiel Snuverink          2108 - Harrie de Bie          2192 1  - 0
7. Achim Buendgen             2095 - Erik Smit              2139 0  - 1
8. Christian Scho             2129 - Marcel Boel            2121 ½  - ½
Picasa Foto's | download Pgn downloaden


 

Waarom waarschuwt mij dan niemand ?

Door Henk Vinkes

De laatste ronde voor de “twee beslissende” ronden in dit seizoen werd gespeeld tegen Dion Hardenberg. En gelukkig was het dit keer een thuiswedstrijd, zodat we niet te maken kregen met een koud en misschien lekkend clubgebouw... Het was zaak om geen misstap te begaan en zodoende op de goede weg richting Kampioenschap verder te gaan.

De eerste paar uur gebeurde er vrij weinig in de wedstrijd, maar na ongeveer twee uur werd het eerste halfje genoteerd. Freddie van der Elburg en tegenstander Hendriks konden niets zinnigs meer bedenken en borgen na zetherhaling (een klassieke driemaal zetten herhalen) de stukken op.

En toen begon het feest: Holger had gevraagd of hij remise mocht aanbieden maar na een overduidelijk “Nein” van teamcaptain Henk liep hij als braaf mannetje weer terug naar zijn bord. Later zou hij na de 40e zet blij vertellen dat er toch wel een winstpoging ondernomen moest worden. De eerste die het volle punt binnen bracht was Marc Jonker die als laatste aan de partij begon. Marc kwam zoals gewoonlijk iets later binnen maar tegenstander Hollman kwam nog later binnen. Dat was dus al een voorsprong qua tijd, maar iedereen die Marc kent weet dat het omgekeerde snel weer een feit zou zijn... of toch niet. Diverse mensen vroegen of de klok wel goed stond want Marc liet zich dat voordeel in tijd niet meer afnemen. Feit was gewoon dat hij de partij heel vlotjes en soepel in zijn voordeel kreeg en Hollman al het denkwerk liet doen. De partij heb ik nu even niet bij de hand maar Marc won en daar gaat het om.

Heel even dacht ik dat Marcel Boel een pion en/of een kwaliteit afhandig gemaakt werd maar hij verzekerde mij dat de zet Ld7 veel zo niet alles oplost. En zo was het ook, en met een irritante e-pion die steeds verder oprukte werd ook hier het voordeel naar Homburg toegetrokken. Niet veel later staat de witte koning in zijn blote reet midden op het bord zonder ook maar een beetje hulp van zijn dame die normaal altijd de slipsporen voor hem schoonmaakt. Wit kan kiezen voor mat of materiaalverlies en kiest de derde optie en dat is opgeven. Het gaat weer vlotjes vandaag.

Alhoewel... Martin laat zich eigenlijk wel een beetje in de maling nemen en moet zwoegen voor... ja waarvoor eigenlijk? Maar ook Sjef moet zwoegen tegen het Schaakmaat-syndroom Tim Remmel. Veel van de wedstrijden die ik heb meegemaakt met De Schaakmaat en nu Homburg heb ik niemand zien winnen van Remmel of zoals Erik het zegt: die Langharige Kabouter met die puntmuts die naar Trash Metal luistert. Maar vandaag mocht het dan toch zo zijn. Sjef was na de vorige ronde nogal getergd dat het niet wilde lukken dit seizoen. En ook deze ronde leek het weer zo te gaan worden. Oppassen dat de loper op f6 niet zou worden ingesloten en oeps.. ja hoor, pion verloren op c4. Maar zou het misschien ook zo kunnen zijn dat Tim niet zijn seizoen heeft, want korte tijd later slaat de partij om en wint Sjef een stuk, maar daarmee heeft hij de partij nog niet gewonnen. Maar ook Tim heeft problemen met de tijdsindeling en daardoor opgejaagd ziet hij diverse dingen over het hoofd, stuk terugwinnen en op de laatste zet mat op b8. Het staat 3,5 - 0,5

Martin heeft geen zin om twee uur te wachten want tegenstander Haitsma is er nog steeds niet. Hij baalt omdat hij iemand anders verwacht had en zodoende is zijn voorbereiding naar de Filippijnen. Dan maar iets anders proberen. Er komt een Schotse partij op het bord en al vroeg in de partij komt Martin een pion achter, hoeft natuurlijk geen ramp te zijn maar het kan lastig zijn als die te lang wegblijft. Het geeft Anne Haitsma blijkbaar vleugeltjes want hij trekt volop ten aanval, en eerlijk gezegd laat Martin het wel makkelijk over zich heen komen. Maar de man verbruikt te veel tijd, jaagt Martin wel alle hoeken in en als Fritz hem hierbij had kunnen helpen, had niemand daar iets over gezegd. En dan is het over: Martin wint. Martin wint? Ja, Martin wint! Hij wint door tijdsoverschrijding van zijn tegenstander, die daarna de legendarische uitspraak doet:

     Ja, er is ook niemand die mij vertelt dat ik bijna geen tijd meer heb...

En zo is de overwinning een feit en scoort Harrie de Bie het volgende punt. Heeft Peter Mijnheer nu werkelijk gedacht dat een kwaliteit offeren en een Boel-pion het voordeel naar Hardenberg zouden brengen. Na die Boktorren-opening van vandaag is Harrie waarschijnlijk al vanaf de tweede zet bezig geweest om alle bestrijdingsmiddelen uit de kasten van de Brinkhorst te halen, want oh wat een feest: de pion is op e2 geland maar wordt daar meedogenloos om zeep geholpen. Nog eventjes tegensputteren mag, maar via een degelijk uitgevoerde eindspelballade met toren en pion is het ook hier een punt voor Homburg.

Niets is er aan de hand in de partij van Erik Smit. Lopers, torens en een zooitje pionnen in een eindspel en speulen maar, zien wie zijn stelling het eerst op het spel zet of iets in de aanbieding doet: en dat is... Erik. Ja hoor, het gebeurde al wel eerder, als ik het me kan herinneren op de eerste zet na de tijdcontrole en ook nu weer. Maar ach, hij kan zich troosten met de gedachte dat hij niet de eerste is en ook niet de laatste zal zijn. Hij blijft in ieder geval wel stug doorspelen en tja, Jan van der Veen moet maar bewijzen dat het gewonnen is, maar in de wandel-, klets- en ouwehoerzones gaat het al rond dat alle toreneindspelen vandaag remise zijn. Lucien van Beek bewijst dat, Mark Brussen doet dat om 2 seconden voor 7 uur en ook Erik geeft gehoor aan die oproep. Van der Veen verbruikt ook veel tijd en kan ook geen winnend plan vinden. Remise, en het volgende toreneindspel is nog bezig, Holger ist sein Name!

Nadat hij te horen had gekregen dat er vandaag geen salonremises zouden worden gespeeld gooide hij toch op een bepaald moment de Bratwurst in het hoenderhok... of was het nu iets anders? Nou ja, doet er ook niet toe, een beetje stralend en optimistisch kwam hij toch vertellen dat hij nu wel wilde proberen te winnen. Maar het voordeel was miniem en het leek op en neer te gaan. Dan weer stond Kai Rooda beter en dan weer Holger, maar Holger verbruikte veel tijd en moest goed oppassen. Een foutje is zo gemaakt en dan verkloot je je voordeel heel snel. En dan op de 60e zet hebben we dan ook hier een toreneindspel. En of het nog ergens gewonnen is of niet is niet duidelijk, maar als de laatste pion wordt weggetikt biedt Kai remise aan, en Holger accepteert met een Ja, hè hè, tuurlijk is het nu remise.

Uiteindelijk een soepele overwinning waar we wel de nodige momenten van mazzel mogen spreken maar OK, dat zal je wel afdwingen zoals zo vaak gezegd wordt. Dat kunnen we ons de komende twee ronden niet veroorloven want dan staan de directe concurrenten Max Euwe en ASV op het programma en daar zal de strijd om het kampioenschap worden beslist. Het mag nu toch wel eens een keer het jaar van Homburg 2 worden?!

   Homburg Apeldoorn 2     2181 - Dion Hardenberg         2104  6½ - 1½
1. Freddie van der Elburg  2233 - Richard Hendriks        2117  ½  - ½
2. Sjef Rijnaarts          2220 - Tim Remmel              2163  1  - 0
3. Marc Jonker             2283 - Ludger Hollman          2166  1  - 0
4. Harrie de Bie           2192 - Peter Mijnheer          2139  1  - 0
5. Holger Lehmann          2157 - Kai Rooda               2108  ½  - ½
6. Erik Smit               2139 - Jan van der Veen        2077  ½  - ½
7. Marcel Boel             2121 - Hans Galje              2070  1  - 0
8. Martin van Dommelen     2102 - Anne Haitsma            1990  1  - 0
Picasa Foto's | download Pgn downloaden


 

Homburg Apeldoorn 2 nog steeds op schema, venijn zat in de staart

Door Erik Smit

Zaterdag 3 november stond er de uitwedstrijd tegen Fischer Z uit Amsterdam op het programma. Halverwege de week kwam ik erachter dat de NS werkzaamheden had gepland in het weekend, maar onze reis verliep voorspoedig ondanks dat onze spelers uit diverse hoeken kwamen aanwaaien. Speciale vermelding verdient Holger, die voor de derde keer op rij als eerste op het verzamelpunt was!

Fischer Z werkt haar thuiswedstrijden af in een gezellige kroeg, waar de kelder dienst doet als speelzaal. Best gezellig naast de koeling van het bier, alleen het monotone geluid dat het ding produceert was niet ideaal.

Naarmate de middag vorderde boekten ook de meeste spelers van ons steeds meer vorderingen. De score werd geopend door Harrie de Bie. Nadat hij rond het derde uur een rondje langs de borden had gemaakt, besloot hij alvast het beslissende halfje binnen te halen. Achteraf ietwat ontevreden omdat hij het idee had dat hij toch nog even had moeten doorspelen.

Onze invaller Tom Meurs pakte het eerste volle punt en hoefde zich daar niet heel veel voor in te spannen. In een rustige Caro-Kann opening zette hij met wit alle stukken normaal neer. Even later kwam er een klein tactisch grapje in de stelling dat niet werd gezien door de tegenstander. In deze stellingen wordt altijd meteen duidelijk of iemand les heeft gehad met de stappenmethode, denk ik dan altijd bij mezelf. Nadat alle witte stukken richting de zwarte koning werden gedirigeerd vond zijn tegenstander het welletjes.

Zelf kreeg ik de Orang Oetan (1. b4) tegen, of hoe deze opening ook mag heten. Mijn tegenstander ging voor de tactische complicaties maar deed daarbij niet de beste zetten. Na een foute afwikkeling had ik ook twee stukken voor de toren en kon ik het eindspel moeiteloos uitschuiven.

Marcel Boel opende erg rustig tegen een niet alledaags variantje in het Siciliaans. Hij had erg veel tijd nodig om zijn aanval op te bouwen, maar zijn tegenstander kon helemaal weinig uitrichten. Er werd door Marcel een pionnetje meegesnoept en even later nog een. In de tijdnood nog even compliceren en toen was het punt definitief binnen. Keurige overwinning.

De tegenstander van Freddie offerde een pion voor activiteit vanuit de opening. Freddie anticipeerde hier goed op met h5 en de manoeuvre Ta8-b8-b4. Deze laatste zet was gemist door de tegenstander en dit kostte meteen een vol stuk. Hierna moest Freddie nog lang alle dreigingen neutraliseren maar voor de tijdscontrole was het punt en onze overwinning een feit.

Martin kreeg een Slavische opening en had lange tijd gelijk spel. In het middenspel kwam er een soort tactische afwikkeling waarbij zijn tegenstander promoveerde, maar de dame ging er meteen weer af. Met deze combinatie had Martin dus een pion gewonnen. Het resterende eindspel werd soepel uitgetikt. Even de stukken afruilen en het pionneneindspel was meteen uit.

Holger deed mijns inziens ergens in de opening iets niet goed. Ik zag opeens een gesloten stelling waarbij Holger de loper van de verkeerde kleur had. Meteen daarover heen kwam de zwarte dame binnenzeilen en zat Holger in de problemen. De cruciale fase in de partij heb ik gemist, maar Tom kwam tussendoor even melden dat Holger een volle dame had weggegeven. Echter het simpele paardvorkje werd eveneens door zijn tegenstander gemist? In het vervolg werd Holger langzaam van het bord gedrukt.

Sjef kreeg met wit een Siciliaanse stelling en lang had ik het idee dat hij het erg moeilijk had. Zijn tegenstander offerde de bekende kwaliteit op c3, maar dit werd goed opgevangen door Sjef. In de fase tussen middenspel en eindspel tastte Sjef toch ergens mis en even later kon hij opgeven. Hopelijk vindt hij zijn oude vorm terug voor de cruciale rondes 5 en 6.

Nadat we de eerste de beste Chinees binnen waren gelopen en daar de inwendige mens hadden verzorgd, kwamen we 2 minuten voordat de trein vertrok op Amsterdam CS aan. Ondanks een geweldige sprint over perron 10a en 10b door onze spelers, besloten we, toen we voor de open deuren stonden, om niet in te stappen. Deze veewagen lieten we graag zonder ons vertrekken. De volgende trein was gelukkig een stuk rustiger, ondanks dat we nog een clubgenoot tegenkwamen...

   Fischer Z                  2046 - Homburg Apeldoorn 2    2158 2½ - 5½
1. Peewee van Voorthuijsen    2284 - Sjef Rijnaarts         2220 1  - 0
2. Jos Teeuwen                2171 - Freddie van der Elburg 2233 0  - 1
3. Bram van Dijk              2105 - Holger Lehmann         2157 1  - 0
4. Maarten Veldt              2137 - Harrie de Bie          2192 ½  - ½
5. Rein Barendregt            1983 - Tom Meurs              2103 0  - 1
6. Kees de Kruif              1951 - Erik Smit              2139 0  - 1
7. Jeroen Kroos               2023 - Marcel Boel            2121 0  - 1
8. Adri Schoorl               1710 - Martin van Dommelen    2102 0  - 1
Picasa Foto's | download Pgn downloaden | pdf Partijanalyses Fischer Z


 

Homburg Apeldoorn 2 wint makkelijk bij Lewenborg

Door Erik Smit

Er werden gisteren zes KNSB-wedstrijden gespeeld in het Jannes van der Wal Denksportcentrum in Groningen. De Groningse teams Unitas, Spassky’s, Sissa en Lewenborg werken gezamenlijk hun thuiswedstrijden af en dat staat garant voor een gezellige schaaksfeer.
Wij werden ontvangen door Lewenborg en van die club weet ik niet veel. Alleen dat we vorig jaar met 7-1 van ze hadden gewonnen en dus gingen we vol zelfvertrouwen op weg naar Groningen.

De wedstrijd verliep voorspoedig voor ons.

Stefan Kuipers bracht met zwart de Svesjnikov op het bord en beheerste de details beter dan zijn tegenstander. Een pionnetje werd meegepakt en dit voordeel werd soepel omgezet in een vol punt.

Marc Jonker opende met het Weens. Een uur van tevoren kon je ruiken dat wit met f4-f5 de zwarte loper op e6 ging insluiten. Tegenstander van Pelt anticipeerde hier niet goed op en offerde nog een extra stuk voor vage rommelkansen. Dit werd allemaal geneutraliseerd en even later kon Marc een punt bijschrijven.

Harrie de Bie kwam al snel in een gunstig eindspel na de Franse opening. Met nauwkeurig spel drukte Harrie zijn tegenstander op de koningsvleugel van het bord. Derhalve een 3-0 tussenstand.

Zelf wist ik met een klein voordeeltje uit de opening te komen. De zwarte koning stond onveilig en mijn tegenstander moest erg nauwkeurig spelen. Na een onnauwkeurige zet had ik een kleine combinatie en kon ik een stuk winnen. Niet veel later was de partij over.

Holger Lehmann trok in zijn partij het initiatief langzaam naar zich toe en de combinatie van weinig tijd en een moeilijke stelling werd zijn tegenstander fataal. Holger creëerde de nodige zwaktes en maakte de partij soepel af. Derhalve een 5-0 voorsprong voor ons.

Sjef Rijnaarts had de gehele partij een klein voordeeltje. Zijn tegenstander was in ieder geval niet blij met zijn stelling. Toch kon Sjef nergens iets concreets bereiken en de partij werd langzaam de remisehaven ingeloodst.

Marcel Boel moest na de opening nauwkeurig spelen. Ergens in het middenspel miste zijn tegenstander een goede kans op winst. Een paardeneindspel met pion minder werd door Marcel op het oog vrij gemakkelijk remise gemaakt.

Martin van Dommelen had al vrij snel positioneel voordeel omdat zijn tegenstander met een geïsoleerde dubbelpion moest spelen. Toch kon Martin niet het juiste plan vinden. In een eindspel met alle zware stukken op het bord met een pion meer schoot Martin een enorme bok en even later kon hij opgeven.

   Lewenborg            1997 - Homburg Apeldoorn 2      2179 2  - 6
1. Adrian Clemens       2273 - Sjef Rijnaarts           2220 ½  - ½
2. Harold van Heeringen 2121 - Stefan Kuipers           2217 0  - 1
3. Alexander van Pelt   2082 - Marc Jonker              2283 0  - 1
4. Hans Polee           2080 - Marcel Boel              2121 ½  - ½
5. John Riksten         2068 - Harrie de Bie            2192 0  - 1
6. Bart van Gelder      2021 - Holger Lehmann           2157 0  - 1
7. Ramon Middeljans     1876 - Erik Smit                2139 0  - 1
8. John Souhoka         1456 - Martin van Dommelen      2102 1  - 0
Picasa Foto's | download Pgn downloaden


 

Homburg Apeldoorn 2 - S.V. Unitas 2:  7 - 1

Door Henk Vinkes

Na vorig jaar een eerste mislukte poging gedaan te hebben om door te stoten naar de 1e klasse gaan we het nu opnieuw proberen. Versterkingen zijn er zeker gekomen: Marc Jonker en Harrie de Bie versterken nu de gelederen van het tweede team. Hoe het zal uitpakken zal volgend jaar eind april blijken.

In de eerste wedstrijd van het seizoen werd al direct een visitekaartje afgeleverd en een boodschap naar de andere teams in deze klasse. Nu moet ik wel zeggen dat Unitas een van de zwakkere teams in deze poule is maar we hebben wel meer een zeperd gehaald tegen zwakker geachte teams. Gelukkig was dat dit keer niet het geval.

Holger Lehmann die een abonnement had genomen op het als laatste persoon arriveren was nu als eerste aanwezig en leverde ook het eerste punt af in deze competitie. Teamleider Van der Velde werd stevig op de pijnbank gelegd en kon alleen maar toekijken hoe Holger hem vastzette. En als je dan op een bepaald moment eigenlijk niets meer kan doen kun je maar beter opgeven.

Harrie de Bie was de eerste die kwam informeren of hij remise kon aanbieden. Niet echt tevreden met de stelling en inzien dat de rest van het team het heft in handen had kon hij wel ingaan op een remiseaanbod of dat zelf aanbieden. Korte tijd blijkt hij toch door te spelen met de opmerking: ach nog even proberen. Het blijkt een goede keus want even later blundert zijn tegenstander en kan het tweede punt bijgeschreven worden.

Marcel Boel klaagde na de partij wat hij nu in godsnaam toch tegen die vervelende Pirc-verdediging moest doen. Tja, gewoon de goede zetten doen en je tegenstander helemaal wegspelen lijkt me zo. Na zo'n twintig zetten wint hij een pion die daarna vorstelijk op d6 wordt neergeploft. Alle zwarte stukken worden er rondom geposteerd om die te neutraliseren maar dat heeft geen nut. Veel stukken worden geruild en het juist die ene pion die de glorieuze overtocht mag voltooien. Het is 3-0 en de eerste stemoefeningen van Freddie galmen al weer door de analyseruimte, het verzoeknummer is deze keer De Parelvissers, maar dan zonder Marco Bakker.

Marc Jonker heeft tegen de twintigste zet een prettige stelling opgebouwd en tegenstander Geert van der Lei moet lijdzaam toezien dat ook hij een pion moet inleveren. Het lijkt dan eenvoudige techniek die het volgende punt binnen brengt. Samenwerking van 2 torens en 2 lopers van Marc brengen het beslissende voordeel. Als er dan een theoretisch gewonnen eindspel overblijft, hoeft dat verder niet bewezen te worden. Het is 4-0.

Wie Erik kent zegt Olifant en als hij de kans krijgt zal hij het zeker niet laten om die op het bord te zetten. Dat ondervond zelfs Sipke Ernst een week eerder in het Open Apeldoorn Kampioenschap. Waarschijnlijk had Dick Warmelink die partijen niet gezien, en dus werd hij als het ware door een hele kudde opzij gestampt. Een op hol geslagen g-pion kan nog net de doortocht worden versperd maar als later er een h-pion achteraan komt is het snel afgelopen. De overwinning is binnen en de zoektocht naar de mannelijke Evita is niet ver weg, die loopt door de Brinkhorst.

Dan wordt het eerste halve puntje verloren in deze competitie. Sjef baalt ervan dat hij in een positionele stelling terecht is gekomen, iets waar hij zich niet zo lekker voelt. Als alle kruitdampen na de opening zijn opgetrokken moet hij toch nauwkeurig spelen om niet ten onder te gaan. Met een pion achter in het eindspel heeft hij het toch niet zo makkelijk. Even later wordt die materiaalverhouding veranderd in een stuk tegen 3 pionnen en denkt hij er zelfs nog even aan om Peter Bosker met een trucje mat te zetten, maar dat zit er niet meer in. Het is remise en sommige mensen willen heel graag dat duet uit de Parelvissers horen, maar dat feest gaat helaas dit keer niet door, we blijven hopen.

Freddie is naar eigen zeggen totaal niet in vorm, jammer want Henk Kloosterman die zo'n 300 elo-punten minder heeft zou voor hem toch makkelijk te pakken moeten zijn geweest. Ook al ben je niet in vorm. Hij heeft het lang geprobeerd maar het evenwicht in de partij werd vrijwel nergens verbroken. Met nog veel stukken op het bord werd tot remise besloten.

De trein gaat om 6 minuten over 6 zegt Holger tegen me, als Stefan als laatste nog bezig is, de volgende dag spelen ze in hetzelfde team van Wattenscheid voor de Duitse competitie. Wat er rest is een toreneindspel met een pion meer voor Stefan en Holger is bang dat het nog heel lang zou kunnen gaan duren en dat ze dan een andere trein moeten nemen, maar Stefan speelt het heel snel en gedegen uit. De h-pion wordt geforceerd vrijgespeeld en loopt daarna door naar de overkant. Het is 7-1, een mooie strakke overwinning. Nog acht wedstrijden te gaan.

   Homburg Apeldoorn 2        2195 - Unitas 2             1921 7  - 1
1. Sjef Rijnaarts             2220 - Peter Bosker         2016 ½  - ½
2. Stefan Kuipers             2217 - Henk Bosveld         2014 1  - 0
3. Marc Jonker                2283 - Geert van der Lei    1984 1  - 0
4. Freddie van der Elburg     2233 - Henk Kloosterman     1929 ½  - ½
5. Harrie de Bie              2192 - Ewout Clarenburg     1890 1  - 0
6. Holger Lehmann             2157 - Wytse van der Velde  1901 1  - 0
7. Erik Smit                  2139 - Dick Warmelink       1852 1  - 0
8. Marcel Boel                2121 - Gerard de Wit        1784 1  - 0
Picasa Foto's | download Pgn downloaden

venster sluiten