Homburg Apeldoorn

Door Stefan Kuipers

Voor het begin van de laatste ronde in de Meesterklasse was de Kampioen al bekend, net als de degradanten. Maar er stond nog wel een plekje voor de European Club Cup op het spel! Dus we moesten nog even één wedstrijd flink aan de bak tegen ESGOO.

Op bord 1 kon Sipke met wit geen potten breken, hij veroverde het loperpaar, maar de stelling van zwart was zo stevig dat hij er weinig mee uit kon richten, de remise werd getekend.

Op bord 2 had Artur Joesoepov plaatsgenomen. Hij haalde het Russisch uit de kast maar moest na een lange partij in het ongelijke lopereindspel met 2 pionnen meer in remise berusten.

Op bord 3 kwam, de kersverse Nederlands Jeugdkampioen, Roeland met wit in een opmerkelijke Siciliaan terecht. Na wat afwikkeling verscheen er een torens+dame-eindspel op het bord waarin Roeland een klein stukje tactiek over het hoofd zag, wat helaas meteen fataal was.

Op bord 4 mocht Ilja Zaragatski aantreden tegen een andere Duitser, Christian Richter (geen onbekende in Apeldoorn). Er werd redelijk vlot remise gemaakt in een niet zo’n heel spannende partij.

Op bord 5 was het Manuel die het met wit rustig aan leek te doen, de hele partij lang is er geen g4 gespeeld en misschien was dat ook wel de reden voor de remise tegen Jaap Vogel. Na een seizoen vol spectaculaire partijen sluit hij een erg sterk seizoen rustig af.

Op bord 6 mocht Alexander Kabatianski proberen om Rafael Fridman af te houden van een GM-norm. Diep in het eindspel had wit toch echt een pion meer en een betere stelling. Hij kon het dus ook niet meer tegenhouden en moest even later opgeven, waardoor Rafael Fridman dus een GM-norm scoort! (Bij gebrek aan een leesbare notatie zijn alleen de eerste 20 zetten te zien.)

Op bord 7 kreeg Merijn, bij zijn laatste wedstrijd als teamcaptain, met wit Spaans op het bord. Nadat hij een voordeeltje kreeg en dat keurig stap voor stap uitbouwde, was het eindspel met een stuk meer een eitje, dus een punt!

Op bord 8 zat Stefan die in de Sveshnikov al zeer snel problemen kreeg. Eén zet nadat hij uit de theorie was speelde hij al niet nauwkeurig, gevolgd door nog een grafzet, waardoor wit eigenlijk al gewonnen stond. Tot zet 30 is er nog doorgespeeld, maar er werd toen eindelijk besloten op te geven.

Op bord 9 wist Arthur een gezonde stelling in tijdnoodfase uit te bouwen tot een gewonnen eindspel. Een paar zetten na de tijdcontrole had zijn tegenstander ook in de gaten dat er niks meer viel te redden en besloot op te geven.

Op bord 10 speelde Lucien een erg moeizame wedstrijd. Na het middenspel zit hij al redelijk krap qua tijd. Dan gaat er een pionnetje af bij Lucien, gevolgd door nog een pionnetje. Totdat zijn tegenstander opeens zijn dame op c6 neerzet, niet het beste veld aangezien de dame er hier in één keer afgepakt kan worden. Lucien wint dus op miraculeuze wijze een verloren eindspel met een fikse achterstand in tijd.

De einduitslag is dus 5-5 en daarmee hebben we ons helaas niet kunnen plaatsen voor de European Club Cup. Maar we zijn niet gedegradeerd en dat is ook zeker wat waard!

Door Merijn van Delft

Deze wedstrijd vraagt eigenlijk om een dubbelverslag. Als thuisspelende club is Homburg Apeldoorn natuurlijk aan de beurt om een verslag aan te leveren – bij deze een paar indrukken. Maar gezien de andere uitslagen zijn we nu definitief veilig voor degradatie en kregen we tegen HSG een flink pak op de broek dat we het liefst zo snel mogelijk vergeten. Het echte verhaal van deze wedstrijd is dat HSG eindelijk landskampioen is geworden. Namens Apeldoorn van harte gefeliciteerd! Wellicht kan iemand van Hilversumse zijde (Johan Hut?) dit beter uit de doeken doen.

Aan de witborden kwamen we nog redelijk mee. Ik speelde zelf snel remise tegen Henk Vedder (slechte gewoontes zijn hardnekkig). Ik had natuurlijk de dames op het bord moeten houden. Ook bij Sipke Ernst tegen Jan Smeets was de muziek snel uit de stelling. Bij Ilja Zaragatski tegen Jop Delemarre wisselden de kansen nogal, uiteindelijk werd het remise. Sebastian Siebrecht had naar eigen zeggen remise kunnen maken tegen Daniel Stellwagen, miste een zet en verloor. Stefan Kuipers stond na 14 zetten volkomen gelijk tegen Ruud Janssen maar moest twee zetten later helaas opgeven.

Met zwart tegen HSG is daarentegen geen pretje. Manuel Bosboom werd langzaam weggedrukt door Loek van Wely. Hetzelfde gebeurde met Alexander Kabatianski tegen Friso Nijboer en Arthur van de Oudeweetering tegen Dennis de Vreugt. Ik dacht dat Roeland Pruijssers eigenlijk wel OK stond tegen Erwin l’Ami, maar na een snelle blik lijkt 25 ...b6 de boosdoener. Lucien van Beek verloor al snel een kwaliteit tegen Wouter Spoelman, maar de partij werd daarna nog heel avontuurlijk. Lucien verloor uiteindelijk alsnog, maar er werd na afloop nog lang door veel mensen op geanalyseerd.

Desondanks bleef het nog lang onrustig in het Apeldoornse, aangezien Homburg Apeldoorn 2 won van HSG 2 (matchwinner Freddie van der Elburg) en daarmee een ronde voor het einde kampioen is van de Tweede Klasse A. Proficiat!

Door Rien Bos

Zaterdag 8 maart werd ronde 7 van de KNSB-meesterklasse gespeeld. In Leiden trof Homburg 1 LSG 1. Om 12.00 uur begonnen de klokken digi te tikken. Het werd meteen vuurwerk op een aantal borden. Dit kon weleens een compromisloos treffen worden.

Plaats van handeling was het denksportcentrum in Leiden. Een sfeervolle ambiance, leuk barretje, cola € 1,10 (kom daar nog maar eens om, tegenwoordig), vriendelijke bediening, gewoon roken aan de bar.

Merijn van Delft op 8 speelde Russisch met een nieuwtje: 9. ….. Lxa2. Dit resulteerde in twee pionnen voor die loper en een witte koning die gedesoriënteerd over het bord dwaalde. Er volgden een heleboel schaakjes en na 23 zetten werd het remise.

Sebastiaan Siebrecht fileerde Van Haastert op 1. De zwarte dame ging van het bord, in ruil voor drie lichte stukken en een gewonnen stelling voor wit. Sebi was in z'n element, kende de stelling door en door. Hij bleek hem al eens tijdens het Duits kampioenschap op het bord te hebben gehad. Van Haastert luisterde eerbiedig. En daarmee ging de trein lopen.

Kaba won overtuigend in een positioneel gevecht van Van Wessel. Roeland speelde tegen de gewonde Michiel Bosman (ski-ongelukje). Teamleider Geertsema deed de notatie voor Bosman. Roeland kende niettemin geen enkel mededogen voor zijn Duitse teamgenoot. Hij verkreeg een gewonnen eindspel en won.

Ferenc verloor in een partij die voor mij veel te ingewikkeld was, want ik dacht dat hij beter stond. Ilja en Arthur gingen tot het gaatje in een poging er winst uit te peuteren. Arthur had goede kansen, maar geen tijd meer. Beide partijen werden remise.

Ook Manuel moest genoegen nemen met remise. Hij kwam niet tot zijn geliefde aanvallende spel. Pech voor Stefan Sievers. Zijn dame dreigde ingesloten te raken. Z’n stelling zag er lange tijd onfris uit. Het eindspel met een stuk minder verloor.

Lucien won in stijl. Dat hadden we even niet meer gezien van hem.

Het hele team straalde trouwens vechtlust uit. Hier moest gewonnen worden en dat gebeurde dus ook. Het ziet er dan ook naar uit dat Homburg 1 zich zal handhaven in de meesterklasse.

Door Merijn van Delft

1. Sipke Ernst – Michiel van Wissen 1-0
2. Manuel Bosboom – Ivo Wantola 1-0
3. Ilja Zaragatski – Rudy van Wessel 0-1
4. Alexandr Kabatianski – Martin Roobol ½-½
5. Ferenc Langheinrich – Sven Bakker 1-0
6. Merijn van Delft – Leon Konings ½-½
7. Roeland Pruijssers – Wim Heemskerk 1-0
8. Stefan Sievers – Luc Compagnie 1-0
9. Arthur van de Oudeweetering – Bas van Opheusden 0-1
10. Lucien van Beek – Ik Oei 1-0

Aangezien de data van de KNSB competitie niet gekoppeld worden aan die van de Bundesliga (zoals ik een jaar geleden op ChessVibes betoogd heb), komt het regelmatig voor dat competitiewedstrijden in Nederland en Duitsland samenvallen. Dit levert iedere keer weer onnodig problemen op. Als ik het goed begrepen heb worden alle beslissingen binnen de KNSB door de Bondsraad genomen en wordt in de Bondsraad alles wat riekt naar verbetering onmiddellijk afgeschoten. Een afgevaardigde van een onderbond stelt wat voor en vervolgens zijn er altijd wel andere onderbonden te vinden die er tegen zijn. Waarom die 20.000 geregistreerde schakers die Nederland telt überhaupt onderverdeeld moeten worden in verschillende stammen is mij een raadsel. Problemen (lees: uitdagingen) moet je met elkaar aanpakken, maar in de Bondsraad is het voortdurend tegen elkaar. Geen wonder dat de KNSB op allerlei gebieden hopeloos achterloopt. Nederlandse toppers en subtoppers verliezen hun interesse in het NK en in de Meesterklasse, de site van KNSB is uit het jaar nul, die paar honderdduizend euro die er waren zijn helaas verloren gegaan aan een project dat niet bleek te werken, het is treurnis. Enige oplossing: onderbonden en bondsraad opheffen en een ploeg capabele mensen samenstellen die de boel op de rails zet. Mensen die verstand hebben van schaken, breedtesport/topsport, internet, media, geld, bedrijfsleven, etc.

Anyway, ik begrijp ook wel dat ik een roepende in de woestijn ben. De meest pragmatische oplossing is natuurlijk om het leven zo in te richten dat je zo min mogelijk met de KNSB te maken hebt, zoals bijvoorbeeld Van Wely doet.

Wat betreft de wedstrijd: Sipke en Michiel speelde wegens Duitse competitieverplichtingen vooruit, eerstgenoemde won. Op de wedstrijddag zelf gaven we deze voorsprong niet meer uit handen.

Door Karel van Delft

Homburg Apeldoorn heeft zaterdag in Den Bosch dramatisch èn bizar met 5,5 - 4,5 verloren van HMC Calder. Daarmee is bijna de kelder van de Meesterklasse bereikt. Ratingoverwicht op zeven borden (en tien titelhouders tegen vier bij de tegenstander) was allerminst een garantie voor de winst. Na vier uur spelen hadden de matchpunten al binnen kunnen zijn, maar het liep anders.

In volgorde van de borden:

• IM Alexander Kabatianski behaalde op het eerste bord met wit een degelijke overwinning op GM Erik van den Doel.
• GM Sipke Ernst remiseerde tegen GM Felix Levin in een partij waarin het evenwicht nooit doorbroken werd.
• IM Michael Hoffmann bereikte niets met wit in de opening en hield het snel met remise voor gezien tegen Twan Burg die op papier een stuk zwakker is.
• IM Merijn van Delft stond slecht in het middenspel tegen GM Mikhail Saltaev maar vocht zich terug tot een plusremise.
• IM Roeland Pruijssers speelde een wisselende partij tegen Jasper Broekmeulen. Een slechte stelling werd een winststelling, die werd een remisestelling en een grafzet was genoeg voor verlies.
• IM Ilja Zaragatski zag niet hoe hij verder kon komen tegen Michael Abeln en hij koos voor een veilige remise.
• IM Arthur van de Oudeweetering kwam een half uur te laat door NS-perikelen (moet je incalculeren) en vond geen winstweg tegen Bianca Muhren, dus remise.
• IM Manuel Bosboom gaf tegenstander Willem Muhren volop de kans de weg kwijt te raken in een partij die snel uit de theorie was. Muhren verdwaalde ook.
• IM Georgios Souleidis bereikte een gewonnen eindspel tegen IM Jan-Willem de Jong. Hij soupeerde veel tijd. Los van een over het hoofd gezien mat in vijf kon hij met minder dan een minuut tijd op de klok voor de rest van de partij remise maken via zetherhaling. Hij besloot echter met nog tien seconden op de klok voor de winst te gaan. Die poging faalde jammerlijk en in gewonnen stelling ging hij door de vlag.
• IM Lucien van Beek speelt een prutseizoen. Ditmaal moest hij het punt laten aan Paul Span.

Door Stefan Kuipers

Op papier beloofde het een spannende strijd te worden, aangezien de twee teams qua rating niet veel van elkaar verschilden. Vanwege de Duitse competitie die gelijktijdig gespeeld werd, was de partij Werle-Ernst vooruitgespeeld; deze partij resulteerde in een gelijkspel. Dan naar de wedstrijddag zelf:

• Op bord 1 werd de partij Sokolov-Van Delft gespeeld. Nadat zwart vanuit de opening vol in de touwen ging hangen en rustig afwachtte, kostte het Sokolov 100 zetten en een eindeloos gemanouevreer om toch het volle punt binnen te slepen.
• Op bord 2 was het Kabatianski-Visser, waar de balans in de stelling nooit echt verbroken werd, na een zetherhaling werd daar tot remise besloten.
• Op bord 4 (bord 3 had immers vooruitgespeeld) speelde Bosboom met wit tegen Lobzhanidze, waar een boeiende strijd ontstond nadat Bosboom vroeg in de opening besloot Tg1 en g4 te spelen. De verwarring werd zijn tegenstander te veel en in tijdnood sloeg Bosboom toe, weer een mooie overwinning!
• Op bord 5 speelde Brandenburg-Van de Oudeweetering zich af. Nadat wit een pion offerde en daarmee zwart een fraaie triple-pion bezorgde, kreeg wit door middel van een fraaie combinatie een voordeeltje. In tijdnood liet van der Oudeweetering zich in een niet al te beste stelling mat in 1 zetten.
• Op bord 6 werd van Beek-Hoeksema gespeeld. Nadat wit naar mijn idee iets prettiger uit de opening kwam, ging het met g4 optimistisch te werk in het middenspel. Zwart kon afwikkelen naar een eindspel met 3 pionnen meer en de strijd leek over. Velen, waaronder Van Beek misschien wel het meest, waren ook behoorlijk verrast toen bleek dat de partij in remise was geëindigd! Zwart wikkelde eerst namelijk af naar een gewonnen toreneindspel, maar wist dat uit handen te geven.
• Op bord 7 speelde Bosboom-Lanchava met wit tegen Zaragatski. Nadat wit een ruimtevoordeeltje had gepakt, kwam zwart opeens goed terug met een sterk kwaliteitsoffer. De witte koning kwam dermate in de problemen dat Zaragatski een paar zetten later het volle punt bij kon schrijven.
• Op bord 8 was het Langheinrich-Peelen. Wit leek goed uit de opening te komen en ging er fanatiek met zijn d- en e-pion naar voren. Na een boel geoffer en een gecompliceerde stelling in tijdnood, werd er door middel van zettenherhaling vlak voor de 40e zet voor een veilige uitweg gekozen, remise.
• Op bord 9 was het Wempe-Kuipers. Nadat de opening redelijk rustig voorbij ging, speelde zwart wat onlogische zetten, gevolgd door een grove fout, waarna het pleit na slechts 18 zetten al beslecht was, een overwinning voor Wempe.
• Op bord 10 speelde debutant Meurs met wit tegen Rietman. Nadat wit redelijk uit de opening was gekomen, lukte het niet om dat om te zetten in beslissend voordeel. Het eindspel dat vervolgens op het bord kwam leek remise, maar door een paar foutjes van wit kon zwart alsnog de winst naar zich toe trekken!

De uiteindelijke uitslag: Homburg Apeldoorn – Hotels.nl 4 – 6

Door Roeland Pruijssers

Toen ik in het begin op de borden keek, wist ik dat het kantje boord zou worden voor Homburg. Sipke stond ongeveer gelijk na de opening tegen Fabian Doettling. Sebastiaan gaf tegen Dimitri Reinderman zijn loperpaar in een tamelijk open stelling waarvan de compensatie niet echt zichtbaar was. Manuel was tegen Cuijpers in de aanval, maar zijn pionoffer liet nog niet echt veel zien. Merijn had een volkomen gelijke stelling bereikt na de opening tegen Jeroen Bosch. Ik was nog bezig met een theoretische variant tegen Karel van der Weide. Alexandr speelde tegen een snelspelende Pascal Vandevoort, waarbij het in mijn ogen gelijkspel was. Georgios stond ietsje minder tegen Martin Martens. Arthur had tegen Bruno Carlier ruimtevoordeel maar niets concreets en Bruno was net bezig te counteren. Lucien stond ietsje beter na de opening maar de stelling was nog hoogst flexibel, dus er kon nog van alles gebeuren. Stefan had een Semi-Slav op het bord, wat er altijd wat gammel uitziet. Zoals ik al zei, ik dacht al dat dit kantje boord zou worden.

Ik was zo druk bezig met mijn eigen partij dat ik de rest niet goed had gevolgd. Ik wist wel dat Sipke opeens wat initiatief had gekregen, maar de stelling van Doettling leek nog zeker wel handelbaar. Ik wist niet hoe dat eruit zou komen te zien. Siebrecht stond opeens een mini-kwaliteit achter (twee stukken tegen een toren) waarvoor hij geen enkele compensatie had. Dit was onze eerste nul.

Geen goed begin dus. Alexander Kabatianski kon een remise-aanbod niet echt afwijzen omdat de stelling zo volkomen gelijkspel was. Tot nu toe niets verrassends in mijn ogen. Manuel had een geweldige aanvalsstelling gekregen voor zijn stukoffer, maar daar bleek niets meer in te zitten dan een zettenherhaling. Merijn had zijn gelijke stelling met zwart niet uit handen gegeven. Ik had er wel vertrouwen in dat dat remise zou gaan worden, aangezien Merijn in een remise-fase zit. Als je zijn aantal remises telt de afgelopen tientallen partijen kom je op een aardig percentage namelijk. Dus we stonden achter met 2,5-1,5. Gelukkig voor ons had ik wel een goede stelling, en kon Stefan een goede stelling in het eindspel waarschijnlijk gemakkelijk uitschuiven. Met een zeer mooi opgebouwde partij trouwens een schitterend debuut! Homburg 2,5, Rotterdam 2,5. Van Lucien had ik niet veel mee gekregen, behalve dat hij op een gegeven moment twee stukken tegen een toren moest geven. Bonno Pel wist hier blijkbaar wel raad mee en won de partij nog voor de 40e zet. Homburg 2,5 - Rotterdam 3,5. Op dat moment leek het zeker niet goed te gaan. Sipke had op bord 1 remise gegeven, waardoor Rotterdam nog iets dichter op de overwinning zat. Homburg 3 - Rotterdam 4.

Toen ik verder in de tijdnoodfase van mijn bord opkeek, zag ik dat Georgios Souleidis naast me had verloren. Ik zag niet hoe dit was gekomen, maar het leek me toen ik het laatst op zijn bord keek dat zijn stelling wel te houden viel. Dat bleek schijn en de overwinning voor Apeldoorn zat er niet meer in. Een meevaller (Arthur: 'Een gelukje!') was, dat Arthur de dame van Bruno Carlier wist te winnen. Ik zag net toen ik de veertigste zet had gedaan een wit paard staan op g6 met een zwarte koning op h8 en de zwarte dame op f4 of e5. Dit zag er pijnlijk uit voor zwart (gelukkig ;-)) Apeldoorn 4 - Rotterdam 5. Dan was ik het laatste bezig. Ik zag dat iedereen weg was en toen ik op het scorebord keek was ik niet blij. Dit voelde een beetje zoals de uitwedstrijd tegen Utrecht, waar mijn Nederlaag zo belangrijk was geweest voor ons verlies. Er rustte dus een aardige druk op mijn schouders, maar daar wist ik wel raad mee. Lex Cornelisse en Rien Bos kwamen heel ondersteunend bij mijn partij kijken. Maar ik wist al dat ik eigenlijk wel remise aan had willen nemen. De stelling die ik na tijdnood op het bord wist te krijgen was sneed aan twee kanten en ik moest heel precies spelen wilde ik de winst behalen. Ik zat niet echt lekker in mijn vel en kwam dan ook uiteindelijk in een ogenschijnlijk voor mij verloren stelling terecht. Gelukkig wist ik er op de een of andere manier toch nog herhaling van zetten uit te halen. Maar ik voelde me nog steeds niet echt geweldig uiteraard, want we hadden al weer verloren.

Door Karel van Delft

Homburg Apeldoorn heeft de uitwedstrijd tegen Utrecht in het nationaal denksportcentrum na harde strijd verloren met 5,5-4,5. Die uitslag kwam heel ongelukkig tot stand.

GM Jan Gustafsson draaide op bord 1 twee zetten om in de opening waardoor zijn tegenstander direct een remisestelling kon bereiken.

GM Sipke Ernst en GM Sebastian Siebrecht wonnen.

IM Lucien van Beek verloor van zijn broer Alexander.

IM Roeland Pruijssers meende in gewonnen stand 40 zetten gespeeld te hebben. Hij had een zet dubbel genoteerd en verloor op vlag.

IM Arthur van de Oudeweetering stond straal gewonnen tegen IM Thomas Willemze. In tijdnood raakte hij compleet de weg kwijt en verloor.

De andere partijen van IM Alexandr Kabatianski, IM Manuel Bosboom, IM Merijn van Delft en IM Georgios Souleidis werden remise.

Door Merijn van Delft

Gusti kwam met zwart niet verder dan remise. Zijn collega-grootmeesters Ernst en Siebrecht slaagden daar aan bord 2 en 3 wel in. Manuel kan patent aanvragen op Pxf7 in de Semi-Slav, ook dit keer met succes. Kaba kwam redelijk goed weg met remise, Roeland drukte het punt in het eindspel. Georgi kwam niet verder dan remise tegen het jonge talent Tanguy Ringoir. Zelf had ik een ietwat saaie remise, net als Lucien. Arthur tenslotte was alert in tijdnood, waarna een degelijke 75% score resteerde.