Je zal maar als pion b2 geboren worden

Afgelopen maandag zat ik in de pauze op mijn werk eens even te kijken of er al verslagen van de vierde ronde gepubliceerd waren. Sommige teamleiders zijn daar ontzettend snel mee, helaas kan ik me in dat groepje niet als voorbeeldig deelnemer profileren. De onbetwiste winnaar schijnt elke ronde Richard Vedder te zijn, maar die zal waarschijnlijk de avond en nacht na de speelronde niet slapen. Maar goed, ik was dus aan het rondneuzen, en zag dat Philidor Leiden dankzij een ijverige notulist al een beknopt verslag op hun eigen site hadden staan. Altijd leuk om de beleving van de tegenstander te lezen. Maar direct bij de eerste regel sloeg ik al totaal op TILT! Wat stond daar namelijk: dat wij een reserveteam van het eerst team waren! WAT? Reserveteam?! Nou, leuk om zo omschreven te worden. Ik heb daar toch andere ideeën over en ik denk dat al mijn teamleden ook zeker niet die mening zijn toegedaan. Wij zijn een zelfstandig opererend team dat onder auspiciën van Schaakstad Apeldoorn stad en land bereist in onze zoektocht naar enorme successen in de Tweede Klasse van de K.N.S.B. Eh, nou ja, ook weleens in de derde klasse 😉

Meer lezenJe zal maar als pion b2 geboren worden

Teamleiders spelen acht partijen

Na drie ronden KNSB-competitie hebben we drie matchpunten. Te veel, te weinig? Als je kijkt naar alle kansen die we hebben laten liggen zou je zeggen dat we recht hebben op twee matchpunten meer. Kijk je naar de bordpunten die we cadeau hebben gekregen, dan compenseert dat niet met het tegenovergestelde. Maar zo gaan de meeste wedstrijden van ons tweede team nu eenmaal, en het zal de rest van het seizoen niet anders worden. Laten we hopen dat we meer meevallers dan weggegeven kansen hebben en krijgen. Min of meer hetzelfde deed zich wederom voor in de derde ronde tegen Caïssa-Eenhoorn, een gelijkspel of meer was zeker op zijn plaats geweest. Maar bij het scheiden van de markt hielden we er niets aan over.

Meer lezenTeamleiders spelen acht partijen

Van opgestoken middelvinger tot telraam

Al ruim voordat de tweede ronde in de verste verte nog niet eens zichtbaar was in de agenda’s van ons begenadigde teamleiders was daar weer de smeekbede van ons aller Merijn… Ja hoor, er was weer een invaller nodig, zucht… Weer! Tja, de afzeggingen van het eerste team waren ruimschoots op tijd bekend, maar helaas in de vergetelheid geraakt. En ook te laat om anderen lid te maken, maar waarom zou je elke keer iemand lid maken om de leegte op te vullen? Hoe vaak spelen die dan nog voor de club, mijn bescheiden mening zegt dan dat dat niet nodig hoeft te zijn. Gelukkig verkeerden we in de omstandigheid dat Super-Sub Erik Smit weer beschikbaar was, maar dit was dan echt (!) de laatste keer. Een belofte die ik in mijn e-mailprogramma een speciaal plekje heb gegeven 😉 En net als in eerste ronde moest er weer geschoven worden. Mede door de inzet van Theo Visschedijk werd het zo geregeld dat Cees Beekhuis de lege plek opvulde in het tweede team.

Meer lezenVan opgestoken middelvinger tot telraam

Invallers, je kan niet zonder ze

Verwacht er niet te veel van. Nee joh, dat niveau is veel te hoog voor mij, en dan nu ook nog eens een klasse hoger. Daar spelen toch veel sterkere schakers, ik maak toch geen schijn van kans. Ja, doe maar een laag bord, en ach de kleur, wat maakt het uit. Ja dat is goed, regel ik. Bord zeven of acht, en met welke kleur wil je spelen? Wit of zwart? Oh, dat maakt me niet uit, is om het even. Dat was dus min of meer de communicatie een dag of twee voordat we de eerste ronde van weer een nieuwe K.N.S.B.-competitie zouden gaan spelen. Merijn van Delft was verdwaald in het immens grote kasteel van de voormalige Roemeense dictator Nicolae Ceausescu en gebruikte die smoes om een speler van mij in te pikken. Ja sorry Henk, ik had geen bereik, we zaten in de trein en ga zo maar door. Erik Smit zou voor de leeuwen geworpen worden tegen de schakers uit Bussum die er op gebrand zijn voor de titel te gaan.

Meer lezenInvallers, je kan niet zonder ze

Kampioen worden: is dat nu zo bijzonder?

Kampioen worden… het is toch wel bijzonder als je na een lang seizoen mag zeggen dat je het sterkste team van de desbetreffende klasse bent. Zonder naast onze schoenen te gaan lopen maakte het tweede team daar ook de meeste aanspraak op, temeer daar qua speelsterkte dit team al de boventoon voerde. Maar dan nog moesten er negen wedstrijden gespeeld worden om dat te bewijzen. En dat bewijs werd niet alle matches geleverd. Maar ondanks alles, eind goed al goed: het tweede team haalde ook het kampioenschap binnen. Ook! Want dan denk je als team van Schaakstad Apeldoorn weer eens een bijzondere prestatie neergezet te hebben… blijken er vier teams al eerder kampioen te zijn geworden in hun klasse! En dan denk je dat de zegetocht door Apeldoorn alleen voor ons bestemd zou zijn, nee hoor, we konden achteraan aansluiten om plaats te nemen op de boerenkar.

 
Lees verder…