Onleesbaar

De inkt is verbleekt of de letters zijn zomaar opeens te klein geworden of het handschrift van een arts of perkamentrollen in het Oud-Aramees. Of welke taal dan ook die je niet beheerst. Allemaal niet te lezen maar dit soort onleesbaarheid bedoel ik niet. Ik bedoel boeken waar je opgewekt aan begint, maar je komt er met geen mogelijkheid doorheen. Dat overkwam mij bijvoorbeeld met De Hobbit en In de Ban van de Ring van Tolkien. Is puur subjectief uiteraard. Terwijl ik de films prachtig vind. Of sommige boeken van grote Russische schrijvers. Als je de namen van alle in het boek voorkomende personages zou inkorten tot alleen de achternaam, is zo’n boek opeens de helft dunner. Dat zou al veel schelen, maar komt niet overeen met de Russische traditie om veel belang toe te kennen aan de combinatie voornaam – vadersnaam – achternaam. Daarnaast zijn er boeken waar ik niet eens meer aan beginnen wil. Na het overlijden van Tom Clancy bijvoorbeeld, worden nog steeds boeken uitgegeven met zijn naam groot op de voorkant. Geschreven door minder getalenteerde coauteurs in heel kleine letters ernaast. Maar wel met op het voorhoofd groot getatoeëerde dollartekens. Dat is marketing zegt u? Verneukerij komt dichter in de buurt!

Meer lezenOnleesbaar

Teamleider

Een team leiden als teamleider valt wel mee. Een team compleet maken als teamleider, na afzeggingen, is een ander verhaal en valt vaak niet ‘wel mee.’ Bij het begin van het seizoen zijn alle externe speeldata bekend. En op het logische verzoek van je teamleider naar reeds bekende verhinderingen geef je die door. Zo heb ik zelf altijd een probleem met 6 maart. Mijn vrouw is al jaren op die dag jarig en dus kan ik het niet maken (lees: durf ik niet) om te gaan schaken. Er zijn grenzen aan (mijn) mannelijke moed… Maar naarmate een speelronde nadert, neemt de kans toe op afmeldingen, die bij de aanvang van het seizoen niet te voorzien waren. Overmacht door ziekte bijvoorbeeld. Dat plan je niet, het overkomt je.

Meer lezenTeamleider

Taal

Een ramp! Aan een onbezorgde jeugd kwam abrupt een eind. Dacht ik. Want ik moest naar school. In 1951, na de zomer, als ‘Leerling der O.L.-School’. Nog geen kleuterscholen toen, al duurde dat niet lang meer. Dus geen groep drie van een OBS maar ‘Ons 1e Schooljaar’ bij juf Schans. Op een nostalgische klassenfoto in de nazomer, op een warme namiddag, herken ik een slungelig jongetje van ruim zes jaar, een late leerling van december. Vanwege de leeftijd moest ik denken aan de zesjarige Thomas in het artikel van Johan Hut over Rob Hartoch op Schaaksite.nl. Van schaken had ik nog geen benul toen, Thomas al wel. Je kunt niet vroeg genoeg beginnen. Bobby Fischer was zes jaar toen hij met schaken in aanraking kwam. En oud-clubkampioen Wim Sanders ook zes in het jaar dat Euwe wereldkampioen werd.

Meer lezenTaal

Het uur U

We herkennen het allemaal en we hebben het ook allemaal wel eens meegemaakt in onze partijen. Gaandeweg ontwikkelt zich een idee, dat wordt een concreet plan en daar ga je naar toewerken. De beteren onder ons beginnen er al vóór de eerste zet mee, zeker als je weet wie je te wachten staat in de volgende ronde. Die voorbereidingen worden op het bord zet voor zet uitgevoerd en de tegenstander lijkt niets in de gaten te hebben. Die is natuurlijk ook bezig, met zijn ideeën en zijn plannen en de uitvoering daarvan. En heb jij dat wel door? En dan, na het nodige gemanoeuvreer, staan alle stukken daar waar je ze hebben wilt. Op de volgende zet kan de beslissende klap worden uitgedeeld. Althans, het begin daarvan. Denk je. Daar gaan we. Het is zover. Het uur U.

Meer lezenHet uur U