Gelijk aan het vorige seizoen kwam Apeldoorn met zes teams uit in de competitie van de KNSB: het tiental in de Meesterklasse, vier achttallen en het bekerteam van vier. Voorts als Schaakstad Apeldoorn in de regionale bond SOS en ook nu met vier teams: drie achttallen en een team van zes. Voor het eerst sinds drie jaar werd weer meegedaan om de OSBO Cup en wel met drie viertallen, samengesteld uit de overeenkomstige teams in de SOS-klassen HKA, 1B en 3E.
In die dertien teams zijn 82 spelers actief geweest en dat is een afname van vier. Het aantal reglementaire uitslagen wegens niet opkomen was drie, twee door ons. Dat waren er zeven waarvan driemaal door onszelf.
Verwachting en werkelijkheid
Uit de terugblik van 15 juli 2025 (en van 25 mei 2024):
Om het kort te houden: deelname door ten minste tien teams en hopen op een kampioen (meer mag ook natuurlijk) en geen degradatie. Wat die andere wereld dan van het schaken betreft: minder oorlog en meer vrede. Is dit teveel gevraagd?
Realiteit: dertien teams, landskampioen, twee kampioenen plus promotie en een laatste plaats met degradatie. Ondanks dit laatste feit, was het veel beter dan het teleurstellende vorige seizoen.
Wat die andere wereld betreft, het is alleen maar erger geworden: meer oorlog, minder vrede. Hoop is wat rest, maar dan: het streven naar macht in combinatie met onverdraagzaamheid, haat, intimidatie en grootheidswaanzin, is weinig hoopvol.
Resultaat per team
De teamnaam verwijst met de eerste letter naar de bond, gevolgd door de teamgrootte en de klasse van indeling, K = KNSB, S = SOS, O = OSBO (Cup).
Team-1 K10-MK ➔ 1e en voor de derde keer in vijf jaar landskampioen (was 7e in het vorige seizoen), 17 matchpunten uit 9 wedstrijden en 59 bordpunten met 90 als maximum. Saša Albers en Tommy Grooten werden beiden met 6½ uit 9 topscorer. Vorig seizoen Max Warmerdam 7/9. Teamleider Merijn van Delft (niet voor de eerste keer!) nam de functie over van Arthur van de Oudeweetering. Arthur ging spelen voor de Amsterdam Berserkers waar ook Armen Hachijan meedeed. Deze angstaanjagende woestelingen zien we volgend seizoen niet tegen Apeldoorn nadat HWP Sas van Gent hun onderlinge (promotie)wedstrijd heeft gewonnen. Armen was ruim een decennium geleden jarenlang een van de steunpilaren van Apeldoorn (Homburg, Accres).
Team-2 K8-2C ➔ 3e (was 8e), 12 uit 9 en 41 uit 72. Topscorer voor de vijfde keer (en in het bekerteam driemaal): Freddie van der Elburg 6½/9. Vorig seizoen Casper Wouters 6/9. Teamleider bleef Henk Vinkes.
Team-3 K8-4B ➔ 1e, dus kampioen plus promotie (was 5e), 18 uit 9 en 48½ uit 72. Topscorer voor de tweede keer: Arjan Buijse 7/8 (drie jaar geleden 8/8). Vorig seizoen Paul Tulfer 4½/7. Teamleider bleef Theo Visschedijk.
Team-4 K8-5C ➔ 8e en degradatie (was 5e), 1 uit 7 en 22½ uit 56. Topscorer: Katja Tangarife Ramirez 6/6. Vorig seizoen Frank Hordijk 3½/4. Teamleider bleef Bert Ekkelboom.
Team-5 K8-6D ➔ 3e (was 7e), 8 uit 6 en 30½ uit 48. Topscorer: Roland Valk 4½/6. Vorig seizoen Rick Roelofs 2½/6. Teamleider Maarten ter Bals werd in het begin van het seizoen noodgedwongen opgevolgd door Roland.
Team-6 S8-HKA ➔ 4e (was 6e) 7 uit 7 en 29 uit 56. Is SOS-team‑1, topscorer: Antonio Carretero de Jong en Laurens Roelofs, beiden 4/6. Vorig seizoen Casper Wouters 6½/9. Teamleider bleef Steven Braun.
Team-11 O4-HK+K1 ➔ als Apeldoorn 1 de troostfinale gewonnen dus 3e (vorig seizoen geen deelname), 5 uit 4 en 8 uit 16. Topscorer: Antonio 3/4.
Team-7 S8-1B ➔ 5e (was 9e), 5 uit 7 en 26 uit 56. Is SOS-team‑2, topscorer: Jan Walpot 4/6. Vorig seizoen Cees van Bohemen 4½/6. Teamleider bleef Adriaan den Hertog.
Team-12 O4-HK+K1 ➔ als Apeldoorn 2 uitgeschakeld in de achtste finale (vorig seizoen geen deelname), 0 uit 1 en 1½ uit 4. Cees van Bohemen zorgde voor het enige winstpunt.
Team-8 S8-1A ➔ 4e (was 8e), 7 uit 7 en 27 uit 56. Is SOS-team‑3, topscorer: Bert Ekkelboom 5/7. Vorig seizoen Raymond Jacobsen 5/8, waarbij een reglementaire winst. Teamleider bleef Erik Buitenhuis.
Team-9 S6-3E ➔ 1e, dus kampioen plus promotie (was 5e), 11 uit 7 en 26 uit 42. Is SOS-team‑4, topscorer: Steven Braun 5½/7. Vorig seizoen Steven 5/7. Teamleider bleef Ed Blankestijn.
Team-13 O4-K2+K3 ➔ als Apeldoorn 4 uitgeschakeld in de achtste finale (vorig seizoen geen deelname), 0 uit 1 en 1 uit 4. Winst van Chris Doornekamp. Teamleider Steven.
Team-10 K4-Beker 1A ➔ uitgeschakeld in de derde (was in de vierde) voorronde, 2 uit 2 en 5½ uit 8. Topscorer voor de negende keer: Thomas Beerdsen 2/2, ook het vorig seizoen toen 3/3. In team‑1 een- en in team‑2 tweemaal topscorer. Thomas bleef teamleider.
De eindklasseringen van de eerste negen teams zijn:
1 3 1 8 3 4 5 4 1
7 8 5 5 7 6 9 8 5 (vorig seizoen)
Conclusie: acht van de negen teams zijn hoger geëindigd en eentje lager. Het KNSB-bekerteam werd een ronde eerder uitgeschakeld. Van de drie OSBO Cup-teams kwam team-11 het verst en won de troostfinale.
Opgeteld zijn 325½ punten behaald uit 580 partijen (56,1%) door 82 spelers, niet opgekomen: 1 uit 3. Vorig seizoen 269½ uit 598 (45,1%) door 86 spelers, niet opgekomen: 4 uit 7.
Het totale aantal teamwedstrijden is 76: 41 gewonnen, 11 gelijkgespeeld en 24 verloren. Dat betekent 93 matchpunten en 61,2%. Vorig seizoen ook 76: 20‑16‑40, 56 MP en 36,8%.
De betere resultaten in dit seizoen zien we heel duidelijk weerspiegeld in de vier percentages.
Opvallend is de afname van het aantal partijen met achttien ondanks de toename van drie teams. Belangrijkste oorzaak: twee teams (zes en zeven) zijn dit seizoen ingedeeld in klassen van acht en dat waren er tien in het vorige seizoen. Het scheelt 32 partijen (vier wedstrijden) tegenover de plus van 24 (zes wedstrijden) in de OSBO Cup.
De gemiddelde beginrating was 1937 (vorig seizoen 1929) en is gebaseerd op de klassieke ratinglijst van 2025-9. Als op een later moment de eerste partij werd gespeeld, geldt de rating van dat moment.
De gemiddelde eindrating per 2026-5 bedraagt 1944 (was 1925) en doet op het eerste gezicht slechts een beetje recht aan de eerder vermelde procentuele verbeteringen. Besef dat de getallen niet een-op-een vergelijkbaar zijn omdat een behoorlijk aantal spelers in de tussentijd aan andere competities en toernooien heeft meegedaan. Het ratingresultaat daarvan zien we terug aan het eind en uiteraard niet in het begin.
Met een gemiddeld geboortejaar van 1982 (was 1980) is er opnieuw sprake van verjonging. Klein gedachte-experiment: stel dat dit seizoen precies dezelfde spelers als van het vorige seizoen waren opgesteld. Dan zou het gemiddelde geboortejaar nog steeds 1980 zijn (iedereen natuurlijk wel een jaar ouder), het is echter 1982 dus jonger.
Nieuw ten opzichte van het vorige seizoen zijn vijftien spelers (19%):
Benjamin Bok, Rien Bos, Aad de Bruijn, Alexandr Fier, Bas Groeneveld, Tommy Grooten, Gerard Heimerikx, Eelco Kuipers, Martijn Otten, Erik Smit, Fabian de Vries, Tobias de Vries, Alex Xu, Nicholas Xu en Oscar Zecha.
Negentien spelers vorig seizoen wel en nu niet (22%):
Roberto Amato, Cees Beekhuis, Zakharia Bentohami, Leen van den Berg, Raul Carretero de Jong, Henk Eleveld, Youri Gerritse, Daniël Kaldenbach, Lorenzo Lodici, Jesse van Luttikhuizen, Tom Meurs, Arthur van de Oudeweetering, Aart van de Peut, Henk Scholten, Paul Tulfer, Henk Vinkes, Hidde Weller, Aletta Zwart en Jasper Zwirs.
Meer wetenswaardigheden
- Waarom is dit seizoen veel beter geweest dan het vorige seizoen? Het inpassen van jonge spelers in de hogere teams, spelers die snel in speelsterkte gegroeid zijn, heeft ongetwijfeld bijgedragen aan die verbetering. De inbreng van nieuwe en ervaren spelers eveneens. De opmerking van vorig jaar blijft onveranderd van toepassing, zijnde: of is het domweg het gevolg van soms niet goed te verklaren golfbewegingen door de jaren heen zoals je die bij elke sport kunt waarnemen?
- Saša Albers en Tommy Grooten waren met 6½ uit 9 niet alleen topscorer van het eerste team, het betekende ook hun eerste IM-norm.
- Het opmerkelijke aan de score van Merijn van Delft is niet zozeer zijn resultaat van 5½ uit 9, maar wel dat hij alle negen partijen met zwart heeft gespeeld. Dat is vast geen toeval geweest.
- Het hoogste aantal partijen is 18 door Antonio Carretero de Jong (13½ punten) en Jelle Bauer (6½). In het vorige seizoen was dat de 20 van Casper Wouters (12½).
Het hoogste aantal punten is 13½ (18 partijen) van Antonio. Dat was Casper met 12½/20.
De score van Antonio is ook goed voor de MWB van 3,398. Hij lost Casper af, die had vorig seizoen 3,487 na zijn 12½ uit 20. - Vijf personen kennen een stijging van meer dan honderd ratingpunten op de lijst van 2026‑5 vergeleken met die van 2025‑9. Dat zijn Alex Xu 188, Tommy Grooten 148, Chris Doornekamp 144, Nicholas Xu 138 en Katja Tangarife Ramirez met 116. De grootste daling is ‑100. Vorig seizoen Laurens Roelofs met het maximum 91 en het minimum was ‑139.
- Vijf spelers hebben vier verschillende teams vertegenwoordigd: Freddie van der Elburg in KNSB-beker, 2, 6, 11, Fabian de Vries in 2, 3, 6, 7, Antonio Carretero de Jong in 2, 3, 6, 11, Theo Visschedijk in 3, 4, 7, 12, Chris Doornekamp in 4, 5, 9, 13 en Roland Valk in 5, 8, 9 en 13. Vorig seizoen drie spelers in vier teams: Henk Pruijssers, Laurens Roelofs en Theo.
- Katja Tangarife Ramirez is met 6 uit 6 de absolute topscorer geworden en zij speelde in uitgerekend het enige team, dat is gedegradeerd. Met gevoel voor understatement kun je stellen dat het niet aan Katja heeft gelegen.
- Het kampioenschap van team-3, al na de voorlaatste ronde, werd op de laatste wedstrijddag thuis op ludieke wijze gevierd. Hoewel zelf geen landskampioen, toch een dik verdiende platte kar én drie debutanten in de opstelling: onze nestor Anton Weenink, team‑4 topscorer Katja en teamleider Theo Visschedijk. Anton won, Katja geen tegenstander en Theo, die zichzelf voor de gelegenheid het eerste bord had toegewezen, verloor van Mick van Randtwijk, een jonge oude bekende van ons.
Het werd de grootste overwinning van het seizoen en het unieke resultaat van negen gewonnen ontmoetingen. De vierde keer sinds het ontstaan van de club in 1999: team‑1 in 2005 en team‑2 in 2008 en 2014. - Het kampioenschap van team-9 werd behaald in de laatste ronde en mag zonder overdrijving een verrassing worden genoemd. Vooraf was bekend dat de uitwedstrijd voor dat doel met minstens 5-1 gewonnen moest worden en dat is precies wat er gebeurde, ook al de grootste overwinning van het seizoen. De naaste concurrent was anderhalve week eerder uitgespeeld en werd op bordpunten met een halfje geklopt. In dat licht bezien en zonder andere spelers tekort te doen, dient Jaap Busch genoemd te worden. Na eerdere nederlagen op de lagere borden werd hij opgesteld aan het eerste bord en speelde remise tegen een tegenstander met 454 ratingpunten meer. Natuurlijk was verlies ingecalculeerd en als het dan beter uitpakt, kun je spreken van een geslaagde tactische (meester)zet. Elk heel en half punt van wie dan ook is belangrijk geweest, maar Jaap en zijn ene remise verdienen de eer van het niet hoeven te spelen van een beslissingswedstrijd.
- Negen spelers wonnen hun partij(en) en dus een honderd procent score. Door Katja Tangarife Ramirez 6, Gerard Wilbrink 4, Aad de Bruijn 3, Rien Bos, Christopher Chrispijn, Bas Groeneveld allen 2, Tom Bouwmeester, Alexandr Fier en Anton Weenink allen 1.
Dat was Tom Meurs in het vorige seizoen met 1. - Aad de Bruijn maakte op 7 maart 2026 zijn debuut als speler in de KNSB, als 81-plusser, dat doet deugd! In het jonge team‑5 in een uitwedstrijd waardoor niet altijd de vaste jeugdspelers beschikbaar zijn en een beroep moet worden gedaan op minder jeugdige krachten. Aad won en is een van de elf spelers met honderd procent voor Apeldoorn op de eeuwige KNSB-ranglijst. Wie dat zijn?
- Dat zijn, met 2/2: Bas Groeneveld en Rustam Kazimdzhanov. Met 1/1: Aad de Bruijn, Fabian Döttling, Frenk van Harreveld, Robin van Houten, Tibor Karolyi, Victor Mikhalevski, Martijn Moser, Jaap van Putten en Alfonso Romero Holmes.
Volgend seizoen 2026–2027
Het zou al heel mooi zijn als hetzelfde aantal teams aan de competities van het volgende seizoen deelnemen, dertien dus. Automatisch hoop je op kampioenen en geen degradatie, maar dat kan natuurlijk niet oneindig doorgaan.
Een groot compliment aan alle vrijwilligers, die ‘alles’ hebben mogelijk gemaakt en opnieuw mogelijk gaan maken: zij zijn onmisbaar! Ja, ja, de spelers zelf ook natuurlijk.
Het schaakleven in Apeldoorn floreert in hoge mate, wat niet los kan worden gezien van het succes van het eerste team in de KNSB Meesterklasse. Dat veroorzaakt een soort aantrekkingskracht om ook onderdeel van het geheel te zijn. Want Als je wint heb je vrienden, volgens Herman Brood en Henny Vrienten.
Over die andere wereld dan van het schaken doe ik geen uitspraken meer.
1 In memoriam Maarten ter Bals