Wo sind wir nur gelandet?

Aber das Team ist noch nicht komplett, denn Jelle, Marcel und Geburtstagskind Casper versuchen verzweifelt einen Parkplatz zu finden. Nach Rücksprache mit Mart Nabuurs beginnen wir das Spiel eine Viertelstunde später, aber auch das bringt uns noch nichts. Denn erst 35 Minuten nach dem offiziellen Spielbeginn betreten sie die Halle und beginnen ihre Partien mit einem großen Rückstand auf der Uhr. Aber das Sprichwort „Die Letzten werden die Ersten sein” wurde fast vollständig umgesetzt…
(vertaling onder het verslag)

Tot zover de ‘inleiding’ van de wedstrijd die voor ons voelde alsof we de paspoortcontrole aan de grens waren doorgekomen en in de Bundesliga aan konden treden. We speelden in het centrum van de stad, in een aan de buitenkant prachtig uitziend gebouw, dat tevens gedeeltelijk als hotel functioneerde. Binnen kon het op sommige plekken wel wat modernisering gebruiken, terwijl andere plekken zoals de bar er tiptop uitzagen. Maar daar kwamen wij niet voor, wij waren van plan de gemiste kans op een overwinning van de vorige ronde weg te poetsen. Maar als je op drie borden al begint met een grote achterstand op de klok, is dat geen zekerheid dat dat ook gaat gebeuren, maar niets bleek minder waar.

Er ontvouwt zich een scenario dat we misschien bij elke wedstrijd van de plank moeten halen. Want de drie spelers die met een nadelig saldo op de klok beginnen drukken vrijwel direct de stempel op de wedstrijd. Jelle gaat als een malle tegen veld f7 tekeer, en Marcel heeft binnen de kortste keren een prettige stelling om mee te spelen. En Casper… ach ja, die gaat maar weer eens rustig nadenken hoe hij de taart gaat aansnijden. Nee Casper, je moet schaken!

Afijn, Marcel Boel heeft vlot de achterstand in bedenktijd omgezet naar een voorsprong in tijd. Carsten Fehmer weet in de Catalaanse opening weinig te bereiken en Marcel breidt vanuit de opening heel snel zijn voordeel uit. En met de winst van een pion lijkt niets een zege in de weg te staan. Enigszins verbaasd dat het zo makkelijk gaat geeft hij wit toch nog de kans om terug in de partij te komen. Nadat wit die mogelijkheid niet aangrijpt en te veel stukken in laat staan noteert Marcel de eerste overwinning voor Apeldoorn.

De met feestmuts getooide Casper Wouters krijgt na afloop van zijn partij veel kritiek waarom hij geen h6 heeft gespeeld. De winnende combinaties die hij op het bord had kunnen brengen zijn niet te tellen. Uiteraard geeft hij daar zijn eigen draai aan, en het zal wel komen dat hij de slagroom van zijn gebakje niet van zijn vingers had geveegd. Met zwart weet hij Geert Hovens niet in de denktank te zetten, maar doet dat zelf zeer uitgebreid. In de overgang van de opening naar het middenspel weet hij een sterk pionnenblokje te creëren en korte tijd later wint hij een (belangrijke) pion. Er blijft een dubbel toren­eindspel over waarin hij behoedzaam te werk gaat. En natuurlijk gebruikt hij weer veel tijd, speelt de laatste fase van de partij op increment maar weet de klus wel netjes te klaren. Keurig uitgespeeld, en we staan met 0‑2 voor.

Voordat we nog maar met de ogen konden knipperen had Martijn Otten de winst ook al binnen. Zonder twijfel was een groot deel van zijn partij thuis en in de trein voorbereid, totdat hij op het punt van een voor hem niet bekende zet komt. Maar de frivole partij geeft dan al veel plezier. Tegenstander Thijmen Smith moet veelvuldig gebruik maken van de denktank, terwijl Martijn de andere partijen van het team inspecteert. Maar de focus blijft uiteraard vooral gericht op zijn eigen partij, en omstreeks de twintigste zet weet hij zwart met nog meer problemen op te zadelen dan die er al waren. Ontsnappen is niet meer mogelijk en met de fantastische zet 23. Pf4 wordt het slotakkoord ingeleid. Het enige smetje wat hij zichzelf na de partij verwijt is dat hij op 28e zet mat in 2 (28.Df8) over het hoofd ziet. Voor de uitslag maakt het geen verschil, hij wint soepeltjes. Een 0‑3 voorsprong is ons deel.

Dan nemen we even gas terug en laat Martin van Dommelen een remise noteren. Wat precies de omstandigheden waren dat er tot dit resultaat werd besloten is niet helemaal duidelijk. Zag Martin de winstvoering niet meer? Zoals in meerdere partijen vandaag weet ook hij snel voordeel te bereiken. Een ietwat ‘rommelige’ onoverzichtelijke ruil van stukken en pionnen in het middenspel zorgt er voor dat Martin tegenstander Maarten Strijbos achterlaat met een kwaliteit minder. Dat zou voldoende voor winst moeten zijn en de engine is het daar volledig mee eens. Is Martin soms onder de indruk van de snelheid waarmee de andere collega schakers de winst binnen halen, of zal Cappie in zijn hoofd zitten?? Het is niet anders, en uiteindelijk biedt Martin remise aan in een stelling waarin hij nog altijd beter staat. Het zij zo.

Degene die wel de nodige kopzorgen heeft is Freddie van der Elburg, vrijwel de gehele partij staat hij met de rug tegen de denkbeeldige muur. Het is Freddie bekend dat je in de gespeelde variant daar mee te maken krijgt en teamleider Mart Nabuurs van Venlo weet dat uiteraard ook. De strijd in het middenspel blijft spannend en beide heren tasten elkaar onvermoeibaar af om maar een fout bij de ander te forceren. Mart Nabuurs weet de b-pion vrij te spelen, en het ziet er gevaarlijk uit voor Freddie, toch blijft het allemaal binnen de remisemarge. Wat het verschil uiteindelijk maakt is dat Mart veel tijd verbruikt om een winnend plan te vinden, terwijl Freddie geniepig een tegenstoot voorbereidt. En dat heeft succes waar het eigenlijk op remise uit had moeten lopen. Net na de tijdcontrole begaat Mart een kapitale fout waardoor hij in een matnet van Freddie loopt. De partij is direct uit, mat is ondekbaar. Er wordt nog lang geanalyseerd door beiden. Door deze zege winnen we ook al de wedstrijd, we staan op 4½ punt.

Laurens Roelofs was vol goede moed vandaag dat hij van de hatelijke “0” af zou komen, en of dat met een overwinning of een remise zou zijn moesten we afwachten. Waar het de vorige keren tegenzat liet hij zich dat nu niet overkomen. Maar je moet je niet laten beïnvloeden door wie er tegenover je zit, of dat een jonger of een ouder iemand is: wel de goede zetten blijven doen. En dat deed hij dit keer ook tegen de oudere Peter Schoeber, ook had hij zijn bedenktijd goed ingedeeld. Dus dat was geen issue. Wie de partij naspeelt kan constateren dat het evenwicht in de partij nergens naar een van beide kemphanen doorslaat. Dus spelen beiden een correcte partij dat later in de auto op weg naar huis wordt bevestigd als Laurens de partij in de mobiele computer gooit. Voor zowel wit als zwart luidt het oordeel dat ze voor 95% de juiste zetten hebben gedaan, dus is de remise een terechte uitslag.

Na 10 minuten had ik er eigenlijk al wel weer genoeg van verteld Erik Smit die voor het eerst sinds ongeveer drie jaar achter een echt schaakbord zit. Voor zijn werk was hij al die tijd in het buitenland, en speelde voornamelijk blitz partijen op Lichess of een van die platforms. En ja, dan is het te begrijpen dat het wat roestig gaat. Maar als hij pas na bijna vijf uur (helaas) moet opgeven, geeft wel aan dat de potentie er nog altijd inzit om een goede partij te spelen. Wat voor partij wordt er dan gespeeld? Nou eentje waarbij het lang laveren is en waarin Erik zich staande moet houden tegen een kleine nadelige stelling. Zo lang het kan ontwijkt Erik tegen Rudi van Gool dameruil om niet verder in de min te komen. Hij weet het heel lang te rekken maar ontkomt er uiteindelijk niet aan dat de dames geruild worden en Van Gool de partij naar zich toe trekt. Goed en lang gestreden, de nederlaag zal te maken hebben met het spelritme. In ieder geval bedankt voor de invalbeurt!

Dan de laatste van de drie Musketiers: Jelle Bauer. Vol verbazing constateren we een drie kwartier nadat hij is binnengekomen met een net zo lange achterstand op de klok dat hij vrijwel gewonnen staat? Het is toch echt zo, hij overrompelt tegenstander Thomas Neuer volledig in de opening door een kleine fout (7…e5) direct af te straffen. Beide witte paarden slaan de oxers over en gaan tot actie over. Ondersteuning volgt in de vorm van een loper en als de stofwolken zijn opgetrokken heeft Jelle een kwaliteit gewonnen. Nu de weg naar winst vinden. En die blijkt toch iets lastiger te vinden mede omdat zwart twee vervelend actieve lopers heeft. Een lange strijd ontbrandt waarin Jelle op een bepaald wel concessies moet doen om het initiatief te behouden. Beetje bij beetje worden de overgebleven witte pionnen van het strijdtoneel verwijdert en dat maakt de winst moeilijker. Toch blijft het voordeel bij Jelle, en als zwart torenruil aanbiedt is dat het beslissende moment. De zwarte koning wordt afgesneden op weg naar de enig overgebleven witte pion, die uiteindelijk de beslissing brengt. Jelle had daarna weinig zin meer om de analyse in het Duits te doen, blij dat de winst binnen was. Ook hij is nu van die beruchte “0” af.

Deze winst brengt ons op de tweede plek in de groep omdat titel­kandidaat UVS verrassend verloor. Het gaat een spannende strijd worden in klasse 2C.

➔ ’t Andere verslag

stand 2e klasse C

Vertaling

In de derde ronde van de KNSB-competitie mocht het tweede team dit keer naar Venlo om daar zijn kunsten te vertonen. Maar om alleen daar al op tijd in de speelzaal te komen was al een crime op zich. Wat was namelijk het geval: in Duitsland vonden ze het weer eens tijd voor een feestdag, en wat doe je dan? Precies, we gaan een dagje winkelen in Venlo, net over de grens… Kwam daar ook nog eens het slechte weer bij, en de parkeerplaatsen en parkeergarages konden de overvloed aan verkeer niet aan. Als eersten waren Martin en de gelegenheids­invaller Erik Smit aanwezig, gevolgd door auto 1 met Freddie en Laurens. Martijn had de trein genomen en kwam snel aangerend.

Maar het team is dan nog niet compleet want Jelle, Marcel en de jarige Casper doen verwoede pogingen een parkeerplek te vinden. Na overleg met Mart Nabuurs beginnen we de wedstrijd een kwartier later, maar ook dat zet geen zoden aan de dijk. Want pas 35 minuten nadat de wedstrijd officieel is begonnen komen zij de zaal binnen, en beginnen dus met een ruime achterstand op de klok aan hun partij. Maar het spreekwoordelijke: de laatsten zullen de eerste zijn werd bijna volledig tot uitvoering gebracht…

Auf Wiener Schnitzel!