Schaakstad Apeldoorn 3 pakt belangrijk punt

Onze laatste thuiswedstrijd van het seizoen was gekomen. Even kijken of wij het onze sterke tegenstander uit Nijmegen enigszins moeilijk konden maken. Op papier waren we immers duidelijk de underdog. Gemiddeld genomen waren we volgens de cijfers zo’n honderd punten zwakker dan UVS 2. Gezien wij vorige wedstrijd uit van UVS 3 hebben kunnen winnen, zou grotere broer UVS 2 gebrand zijn op revanche. Het werd dus zaak om het vege lijf te redden. Een nederlaag zou immers betekenen dat het degradatiespook toch nog een kansje zou krijgen om ons mee te nemen.

Nadat er vanwege het prachtige weer analyseborden buiten waren gezet, ving er binnen een heftige strijd aan, die zijn tijd zou nemen. Wij moesten het doen zonder onze captain Theo, maar konden gelukkig rekenen op Pieter, onze dappere ratingloze invaller die zich maar al te graag wil bewijzen in de titanenstrijd der promotieklasse.

Tot mijn verbazing bleek dat onze tegenstander ook een voor mij bekende invaller had opgesteld, en wel op het laatste bord. Quint junior zat vorige wedstrijd nog op het eerste bord van UVS 3 tegenover mij! Hij nam het op tegen Hans Bouwer en liet al snel blijken dat hij gekomen was om zijn gram te halen. Na een wat gesloten opening met een klein ruimtevoordeel voor Hans, wist Quint de stelling in zijn voordeel te openen en een krachtige tegenaanval op te zetten. Hans werd niet lang daarna tactisch overmeesterd waarbij hij een stuk moest inleveren en daarmee het volle punt.

Na deze eerste nederlaag hoopte ik dat het geen walkover zou worden, maar werd al snel gerustgesteld na een paar belangrijke remises en een duidelijk aanwezige strijdlust van mijn teamgenoten aan de nog spelende borden. Nico leek qua materieel evenwicht de hele partij al af te stevenen op een gelijke uitslag. Dit veranderde niet na het keurig pareren van dreigingen tegen zijn koningsstelling. Er werd uiteindelijk een volledig gelijk eindspel met ongelijke lopers bereikt. Nico bereikte zo met zwart een keurige remise.

Inmiddels kreeg ik zelf ook de kans om meer rond te lopen en de partijen van de anderen te volgen, omdat ook ik met mijn tegenstander remise overeen was gekomen. Wat begon als een aardig scherpe partij vanuit de opening wist ik na een ruil van een paar stukken plus de dames de rokade van mijn tegenstander te verhinderen en een langdurend initiatief tegen zijn koning voort te zetten. Hiermee dwong ik op termijn pionwinst af en het oogde erg gunstig. Met een wegtikkende klok en een oprukkende vrijpion plus koning van mijn tegenstander, met onoverzichtelijke complicaties vandien, voelde ik echter de noodzaak te berusten in remise om een eventuele kanteling in score te voorkomen.

De actuele 1-2 achterstand werd helaas uitgebouwd tot een 1-3 tussenstand, nadat Pieter na een iets te optimistische aanval zijn meerdere moest erkennen in de ervaren Wouter Dinjens. Pieter was even vergeten dat er na 40 zetten nog een halfuur bij kwam. Dus dacht hij in de ‘tijdnood’ van zijn tegenstander listig all out te kunnen gaan, er niet vanuit gaande dat zijn tegenstander na de 40 zetten ruim genoeg tijd zou hebben om de correcte voortzetting te vinden.

Toch konden wij hem snel vergeven, want ook al was de tussenstand duidelijk in ons nadeel, daadwerkelijk álle vier borden die nog bezig waren zagen er érg gunstig voor ons uit! Casper liet zijn schaaktalent duidelijk doorschijnen door na een verdediging op eigen helft de dame van zijn tegenstander te winnen tegen een loper plus toren. Een zeer gunstige ruil, die wel deels gecompenseerd werd door behoorlijke controle over het centrum van zijn tegenstander. In de oplopende spanning die volgde, gaf de heer Sprinkhuizen echter plotsklaps een loper weg en wist onze jonge held niet lang daarna een vol punt mee te nemen.

Jaap van Putten
Jaap van Putten (op de achtergrond: Marco van de Nieuwendijk)

Jaap had aan bord 4 in de opening een behoorlijke kluif aan de theoretische kennis van zijn tegenstander en moest al snel een pion inleveren. Maar Jaap zou Jaap niet zijn als hij niet direct met zijn volle gebit in de stelling zou bijten en met vuur in zijn ogen voor het onmogelijke zou gaan. Hij wist het spel positioneel tot het maximale uit te buiten en zijn tegenstander werd vakkundig in de passiviteit gedrukt. Hier wist Quint senior niet goed mee om te gaan en hij moest Jaap zelfs een stuk overhandigen. In het betrekkelijk eenvoudig gewonnen eindspel dat hieruit resulteerde schoof Jaap zijn welverdiende punt binnen.

Dit betekende dat er een tussenstand van 3-3 was bereikt. Op zich al een prestatie, maar er waren nog twee partijen in volle gang. Met uitstekende winstkansen voor Marco en Cees. Opluchting alom, want dit kon eigenlijk niet meer fout gaan! Tenminste, het was érg onwaarschijnlijk dat we de match nog zouden verliezen. Misschien dat hier aan bord 1 en 3 het ratingverschil met onze tegenstander dan toch naar voren zou gaan komen? Wie zal het zeggen? Na taai verdedigen wist Marco’s tegenstander zijn mindere eindspel met beiden een toren en loper maar met een pion minder, tot een remise om te buigen. Jammer voor Marco dat hij zijn langdurige voordeel niet wist om te zetten naar winst, maar hij had ook gewoon een zeer sterke verdediging voorgeschoteld gekregen.

Met nog alleen de partij van Cees gaande was de stemming nog steeds opperbest, want hij had een overduidelijk gewonnen stelling op het bord. Althans, beide spelers hadden een toren. Cees had daar ook nog eens een loper en een paard bij, en zijn tegenstander had dat niet, maar wel drie pionnen. Dit kon toch niet meer mis gaan? En ja hoor, Cees snoepte vervolgens geduldig de pionnen een voor een van het bord. Maar toen gebeurde waar Cees voor vreesde… zijn tegenstander wist de torens te ruilen. Wat betekende dat Cees vervolgens mat moest zetten met loper en paard. Voor de één een technische aangelegenheid. Voor veel anderen, onder wie Cees, helaas een onmogelijke opgave onder de grote druk die op zijn schouders rustte en de 50-zetten regel in het achterhoofd. Na een uiterste poging om de klus te klaren moest toch worden vastgesteld dat het simpelweg niet lukte en werd het punt gedeeld, en daarmee ook de matchpunten.

Al met al is 4-4 een heel mooie uitslag waarmee Schaakstad Apeldoorn 3 na een felle strijd waarschijnlijk een eventuele degradatie uit de promotieklasse voorkomen heeft.

   Schaakstad Apeldoorn 3    1812  UVS 2                1930  4-4
1. Marco van de Nieuwendijk  1889  Ivar Heine           1936  ½-½
2. Jelle Bauer               1856  Pepijn van Erp       1936  ½-½
3. Cees Sep                  1840  Jeroen Clermonts     1925  ½-½
4. Jaap van Putten           1709  Hans Quint           1905  1-0
5. Casper Wouters            1812  Arno Sprinkhuizen    2029  1-0
6. Pieter Leopold                  Wouter Dinjens       1925  0-1
7. Nico Olivier              1777  Ruud van de Plassche 1987  ½-½
8. Hans Bouwer               1799  Jorik Quint          1793  0-1

’t Andere verslag | uitslagen en standen op osbo.nl | wedstrijdkalender

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.